Νέα δοκιμασία για τους Πατέρες της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.



ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΟΧ ΕΛΛΑΔΟΣ
Κάποτε ὁ Σουλτάνος τῆς Τουρκίας ἤθελε νά κηρύξει ὁλοκληρωτικό ἱερό πόλεμο κατά τῶν Περσῶν. Εἶχε ὅμως ἕνα πρόβλημα: οἱ Πέρσες ἦταν καί αὐτοί Μωαμεθανοί καί ὁ ἱερός πόλεμος κηρύσσεται μόνον πρός τούς «ἀπίστους». Τί ἔκανε λοιπόν; Ἀφοῦ συμβουλεύθηκε τούς νομοδιδασκάλους τοῦ Κορανίου, ἔβγαλε ἕνα φιρμάνι, ἕναν φετβά, καί κήρυξε τούς Πέρσες σχισματικούς. Μετά ἀπό αὐτό μπορούσε νά τούς κηρύξει καί «ἱερό πόλεμο» (τζιχάντ), ὁπότε οἱ στρατιῶτες του πολεμοῦσαν μέ περισσότερο φανατισμό, θεωρῶντας ὅτι ἄν σκοτώνονταν στό πεδίο τῆς μάχης θα πήγαιναν στόν Παράδεισο τοῦ Ἀλλάχ!
Κάτι παρόμοιο ἔγινε καί στήν περίπτωση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου...
Ὁ Πολυχρονεμένος Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος προσπαθῶντας νά βρεῖ τρόπο νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τούς ἐνοχλητικούς γιά τόν ἴδιο Ἐσφιγμενῖτες, μιμήθηκε τήν πρακτική τοῦ Σουλτάνου. Ἔβγαλε μία ἀπόφαση καί κήρυξε τούς Ἐσφιγμενῖτες «σχισματικούς». Καί νομίζει ὅτι αὐτή του ἡ ἀπόφαση τούς μετέτρεψε ὡς διά μαγείας ἀπό Ἐσφιγμενῖτες Μοναχούς τού Ἁγίου Ὄρους σέ μία ὁμάδα κοσμικῶν πού βρέθηκαν μέσα σέ ἕνα ἁγιορείτικο Μοναστήρι! Μήπως φταίει ἡ ἐπί μακρόν συναναστροφή του μέ τούς μάγους τῶν ἰθαγενῶν τῆς Ἀφρικῆς καί τῆς Ἀμερικῆς στίς διαθρησκειακές συναθροίσεις πού πηγαίνει; Ἴσως ...
Ἔπειτα ἔλαβε μία μικρή ἀδελφότητα ἐξαρτηματικῶν Σιμωνοπετριτῶν Μοναχῶν καί τούς μετέτρεψε, λέει, σε «Ἐσφιγμενῖτες». Πῶς, ἔγινε αὐτό δέν γνωρίζομε. Μήπως θεωρεῖ ὅτι ἡ ποιμαντορική του ράβδος ἔχει τίς ἰδιότητες τῆς ράβδου τῆς μάγισσας Κίρκης πού μετέτρεψε τούς συντρόφους τοῦ Ὀδυσσέα σέ χοίρους; Μήπως ἐπηρεάστηκε ἀπό τό παράδειγμα ἐκείνων τῶν φραγκοκαλόγερων τοῦ μεσαίωνα πού θέλοντας νά φάνε μία ψητή πάπια σέ ἕνα πανδοχεῖο, ἐνῷ ἦταν σαρακοστή, βούτηξαν τά δάκτυλά τους στό νερό σέ ἕνα ποτήρι, πού ἦταν δίπλα, τήν ράντισαν τρεῖς φορές καί βάπτισαν τήν πάπια ...ψάρι (νηστίσημο κατά τούς λατίνους) καί τήν ἔφαγαν; Δέν γνωρίζουμε. Ὅλα εἶναι πιθανά. Ἄς μή ξεχνᾶμε ὅτι σπούδασε ...Κανονικό Δίκαιο (μήπως δίκαιο πού ἐπιβάλλεται μέ τά κανόνια!;) στή Ρώμη.
Ἔτσι λοιπόν, ὁ Πολυχρονεμένος Ἀφθέντης καί Δεσπότης κ. Βαρθολομαῖος καί ἡ «Ἱερά Κοινότης» (κατήντησε πλέον τόσο «Ἱερά» ὅσο καί ἡ «Ἱερά Ἐξέτασις»), ἐδημιούργησαν οἱ ἴδιοι τό νομικό πλαίσιο γιὰ νὰ νομιμοποιήσουν τίς μετέπειτα διωκτικές ἐνέργειές τους.
«Ὅλα εἶναι νόμιμα» μᾶς εἶπε κάποιος πολιτικός κάποτε, ὅταν θέσαμε ὑπ’ ὄψη του τά παράλογα πού γίνονται στό Ἅγιον Ὄρος. «Βεβαίως», τοῦ ἀπαντήσαμε, «κατά τούς νόμους πού φτιάχνετε, νόμιμα εἶναι. Καί οἱ Τοῦρκοι νομίμως ἔκλεισαν τήν Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης. Ἔφτιαξαν νόμο (μόνον τό Κράτικά ἀνώτατα ἐκπαιδευτικά ἱδρύματα μποροῦσαν νά λειτουργοῦν) καί κατά τό νόμο τους, νομίμως ἔκλεισαν αὐτήν τήν Σχολή (πού δέν ἦταν ὑπό κρατικό ἔλεγχο)». Ἀλλά τό νόμιμο εἶναι πάντοτε καί ἠθικό;
Πρόσφατα, λοιπόν, αὐτή ἡ ὑπό τὸν κ. Χρυσόστομο Κατσουλιέρη ἀδελφότητα τῶν Σιμωνοπετριτῶν Μοναχῶν οἱ ὁποῖοι ὑποδύονται τούς Ἐσφιγμενῖτες, ἐπέτυχαν νά καταδικάσουν τούς γνησίους Ἐσφιγμενῖτες ὡς ...καταληψίες τῆς Μονῆς στὴν ὁποίαν ἔλαβαν τό μοναχικόν σχῆμα ἀπ’ ἀρχῆς καί ἐγκαταβιοῦν. Κάποιοι ἀπό αὐτούς ἔγιναν Μοναχοί στήν Ἱερά Μονή Ἐσφιγμένου πρίν ἀκόμη γεννηθοῦν οἱ λεγόμενοι «Κατσουλιέρηδες», ἢ ἀκόμη καί ὁ ἴδιος ὁ κ. Βαρθολομαῖος. Ὅμως τώρα, ἔπειδή στήν πατρίδα μας ἰσχύει πολύ συχνά τό δίκαιον τοῦ ἰσχυροτέρου, ἔγινε τό θέλημα τοῦ κ. Πατριάρχου καί οἱ Ἐσφιγμενῖτες καταδικάστηκαν ὅτι ἔχουν καταλάβει ...τό ἴδιο τους τό σπίτι!
Δυστυχῶς οἱ ψευδιεσφογμενῖτες, ἔχουν στή διάθεσή τους ἀφθονία χρημάτων (λαμβάνουν τά χρήματα ἀπό τά ἐνοίκια τῶν ἀκινήτων καί τίς κρατικές ἐπιχορηγεῖες πού προορίζονται γιά τήν Ἱερά Μονή Ἐσφιγμένου) τά ὁποῖα διαθέτουν γιά νά κάνουν δικαστήρια τόσο ἐναντίον τῶν γνησίων Ἐσφιγμενιτῶν, ὅσο καί ἐναντίον τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἀπό τούς ὁποίους ἐπιχειροῦν νά ἁρπάξουν τά Μοναστήρια τους τά ὁποῖα κάποτε ἦταν μετόχια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου. Πράγματι, καλό καλογηρικό διακόνημα διάλεξαν γιά νά ἀπασχολοῦνται, ὁσάκις δέν προσεύχονται! Πράγματι, μερικές φορές, ἀκόμη καί ὁ διάβολος ἐκπλήσσεται ἀπό τά τεχνάσματα κάποιων καλογήρων, ὅπως, ἄλλωστε ἀναφέρει καί τό Γεροντικόν!
Ἀλλά, ὅσο καί ἄν ἔχουν μέ τό μέρος τους τήν ἀνθρώπινη «δικαιοσύνη», δέν θά ξεφύγουν ἀπό τήν θεϊκή, ἡ ὁποία δέν δελεάζεται, οὔτε παραπλανεῖται ἀπό νομικά τεχνάσματα.
Σέ αὐτήν τήν δύσκολη στιγμή τῶν Πατέρων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου, οἱ ὁποῖοι –πέραν τῶν ὑπολοίπων ἀναγκῶν συντηρήσεως τῆς Μονῆς, διατροφῆς τῶν Πατέρων καί τῶν ἐπισκεπτῶν- τώρα θά πρέπει νά ἀντιμετωπίσουν καί τίς συνέπειες αὐτῆς τῆς δικαστικῆς καταδίκης.
Δημοσίευση σχολίου