Η Κρυπτεία είναι ένας από τους αρχαιότερους θεσμούς που μας έρχεται από την Αρχαία Λακεδαιμονία και είναι σύμφυτη με το στρατιωτικό πνεύμα της πόλης και τις μεγάλες απαιτήσεις εσωτερικής ασφαλείας που υπήρχαν.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πολιτικό Σοκ! Η Εκποίηση της Ελλάδας! (Βίντεο)
Ήταν αρχές του 1989 όταν ο Γάλλος ακαδημαϊκός Ζακ Ρουπνίκ κάθισε μπροστά στον υπολογιστή του προκειμένου να ετοιμάσει μια έκθεση για την πορεία των τελευταίων οικονομικών μεταρρυθμίσεων στη Σοβιετική Ένωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
Η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο είναι..ΕΛΛΗΝΙΚΗ
Η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο αναφέρεται στις ‘Εκκλησιάζουσες’ του Αριστοφάνη αρχίζει στον στίχο 1.169 και αποτελεί μια ολόκληρη μαγειρική συνταγή που προφέρεται απνευστί επί σκηνής!!
Συγκεκριμένα πρόκειται για συνταγή η οποία ανακατεύει μαζί πλήθος τροφών.
Μάλιστα η αριστοφανική αυτή λέξη έχει καταγραφεί και φιλοξενείται ως η μεγαλύτερη πραγματική λέξη στον κόσμο στο Βιβλίο των Ρεκόρ "Guinness".
Συγκεκριμένα πρόκειται για συνταγή η οποία ανακατεύει μαζί πλήθος τροφών.
Μάλιστα η αριστοφανική αυτή λέξη έχει καταγραφεί και φιλοξενείται ως η μεγαλύτερη πραγματική λέξη στον κόσμο στο Βιβλίο των Ρεκόρ "Guinness".
Δείτε τη λέξη:Λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιο λιπαρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοπι φαλλιδοκιγκλοπελειολαγωοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών.
Απέρριψε ο Κάμερον την επιστροφή των Γλυπτών
Ερώτηση προς το Βρετανό πρωθυπουργό αν συμφωνεί ότι το Λονδίνο θα μπορούσε να συμβάλλει στην τόνωση της ελληνικής οικονομίας με την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, απηύθυνε Βρετανός βουλευτής.
Ο Άντριου Τζορτζ των Φιλελεύθερων Δημοκρατών έθεσε το ερώτημά του κατά τη διάρκεια των εβδομαδιαίων ερωτήσεων προς τον πρωθυπουργό, λέγοντας ότι η Βρετανία θα μπορούσε να βοηθήσει την Ελλάδα χωρίς να συνδράμει οικονομικά στο νέο πακέτο διάσωσης «διορθώνοντας ένα λάθος διακοσίων ετών».
Ο Ντέιβιντ Κάμερον πάντως έσπευσε να απαντήσει ότι δεν συμφωνεί με την ιδέα, προσθέτοντας με ένα βρετανικό λογοπαίγνιο ότι δεν έχει πρόθεση να αφήσει τη Βρετανία «να χάσει τα μάρμαρά της» (σσ: "losing my marbles" - αγγλική έκφραση που μεταφράζεται «ως χάνω τις μπίλιες μου» για κάποιον που τρελαίνεται).
Ευρωπαϊκά βραβεία για ελληνικά μνημεία
Ενα κτίριο του 19ου αιώνα, ένας πύργος της Κλασικής εποχής και ένας αρχαιολογικός χώρος βραβεύονται από την Europa Nostra για την υποδειγματική αποκατάστασή τους σε τελετή που θα γίνει στις 23 Ιουνίου (ώρα 19: 15) στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, που είναι άλλωστε το ένα εκ των βραβευομένων μνημείων.
Τα βραβεία θα απονεμηθούν από την Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης αρμόδια για τα θέματα Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας, Νεολαίας και Αθλητισμού κυρίαΑνδρούλλα Βασιλείου, πλην του Αστεροσκοπείου, στον αρχαίο πύργο (4ος π. Χ. αιώνας) στην Αγία Τριάδα Αρκεσίνης της Αμοργού και στα μνημεία της αρχαίας Μεσσήνης.
Η αποκάλυψη, η συντήρηση, η μερική αναστήλωση και η ανάδειξη του αρχαίου πύργου και των παρακείμενων κτισμάτων του στην Αμοργό από την καθηγήτρια κυρία Λίλα Μαραγκού είναι έργο που θεωρήθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένο. Το μνημείο είναι ο καλύτερα σωζόμενος ορθογώνιος πύργος στις Κυκλάδες και βρίσκεται στην περιφέρεια της αρχαίας πόλης της Αρκεσίνης, κοντά στον οικισμό «στο Χωριό», ανάμεσα σε εύφορους αγρούς.
Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1993 και αποκάλυψαν όχι μόνο την αρχιτεκτονική διάρθρωσή του αλλά και τον πρώτο ιδιοκτήτη του, αφού σύμφωνα με την επιγραφή η οποία διασώζεται στη θύρα ήταν η οχυρά ιδιωτική κατοικία του ΚΤΗΣΙΦΩΝΤΟΣ.
Πάμπολλα χρηστικά αντικείμενα μάλιστα πιστοποιούν την συνεχή χρήση του πύργου και του παρακειμένου κτιριακού συγκροτήματος από την αρχαιότητα ως τους νεώτερους χρόνους.
Στη Μεσσήνη ο καθηγητής κ. Πέτρος Θέμελης εργάζεται από το 1986 για την αποκάλυψη των μνημείων της αρχαίας πόλης και την αναστήλωσή τους. Η πόλη, σε απόσταση 30 χλμ. από την Καλαμάτα, ιδρύθηκε το 369 π.Χ. και καλύπτει μία τεράστια περιοχή που περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος μήκους 9,5 χλμ.
Το κεντρικό τμήμα της, με όλα τα αρχιτεκτονικά συγκροτήματά του, τα δημόσια κτίρια, τα ιερά, τα ταφικά μνημεία, τις αστικές επαύλεις, τις οχυρώσεις με τους πύργους και τις πύλες, το Στάδιο και το Γυμνάσιο, έχει έρθει στο φως από τις ανασκαφές, που αποκάλυψαν επίσης περί τα 17.000 αντικείμενα, μεταξύ των οποίων πολυάριθμα μαρμάρινα αγάλματα.
Τα βραβεία θα απονεμηθούν από την Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης αρμόδια για τα θέματα Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας, Νεολαίας και Αθλητισμού κυρίαΑνδρούλλα Βασιλείου, πλην του Αστεροσκοπείου, στον αρχαίο πύργο (4ος π. Χ. αιώνας) στην Αγία Τριάδα Αρκεσίνης της Αμοργού και στα μνημεία της αρχαίας Μεσσήνης.
Η αποκάλυψη, η συντήρηση, η μερική αναστήλωση και η ανάδειξη του αρχαίου πύργου και των παρακείμενων κτισμάτων του στην Αμοργό από την καθηγήτρια κυρία Λίλα Μαραγκού είναι έργο που θεωρήθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένο. Το μνημείο είναι ο καλύτερα σωζόμενος ορθογώνιος πύργος στις Κυκλάδες και βρίσκεται στην περιφέρεια της αρχαίας πόλης της Αρκεσίνης, κοντά στον οικισμό «στο Χωριό», ανάμεσα σε εύφορους αγρούς.
Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1993 και αποκάλυψαν όχι μόνο την αρχιτεκτονική διάρθρωσή του αλλά και τον πρώτο ιδιοκτήτη του, αφού σύμφωνα με την επιγραφή η οποία διασώζεται στη θύρα ήταν η οχυρά ιδιωτική κατοικία του ΚΤΗΣΙΦΩΝΤΟΣ.
Πάμπολλα χρηστικά αντικείμενα μάλιστα πιστοποιούν την συνεχή χρήση του πύργου και του παρακειμένου κτιριακού συγκροτήματος από την αρχαιότητα ως τους νεώτερους χρόνους.
Στη Μεσσήνη ο καθηγητής κ. Πέτρος Θέμελης εργάζεται από το 1986 για την αποκάλυψη των μνημείων της αρχαίας πόλης και την αναστήλωσή τους. Η πόλη, σε απόσταση 30 χλμ. από την Καλαμάτα, ιδρύθηκε το 369 π.Χ. και καλύπτει μία τεράστια περιοχή που περιβάλλεται από οχυρωματικό τείχος μήκους 9,5 χλμ.
Το κεντρικό τμήμα της, με όλα τα αρχιτεκτονικά συγκροτήματά του, τα δημόσια κτίρια, τα ιερά, τα ταφικά μνημεία, τις αστικές επαύλεις, τις οχυρώσεις με τους πύργους και τις πύλες, το Στάδιο και το Γυμνάσιο, έχει έρθει στο φως από τις ανασκαφές, που αποκάλυψαν επίσης περί τα 17.000 αντικείμενα, μεταξύ των οποίων πολυάριθμα μαρμάρινα αγάλματα.
Για την αποκατάσταση των κτιρίων του στον Λόφο των Νυμφών και τη δημιουργία του Μουσείου Γεωαστροφυσικής στο κτίριο Σίνα (έργο του δανού αρχιτέκτονα Θεόφιλου Χάνσεν) βραβεύεται το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών. Στο Μουσείο Γεωαστροφυσικής εκτίθενται σήμερα ιστορικά επιστημονικά όργανα μεταξύ των οποίων και ο ιστορικός χάρτης της Σελήνης του Johann Friedrich Julius Schmidt, ο οποίος παρουσιάζει τη Σελήνη σε δίσκο διαμέτρου 1,8 μ. και περιλαμβάνει περί τους 33.000 σχηματισμούς στη σεληνιακή επιφάνεια.
Να σημειωθεί ότι και οι τρεις προτάσεις είχαν υποβληθεί στη Europa Nostra από την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού η οποία την εκπροσωπεί στην Ελλάδα. Στην ίδια εκδήλωση θα γίνει εξάλλου και η απονομή του διεθνούς βραβείου 2010 WMO Professor Mariolopoulos Trust Fund από το Μαριολοπούλειο - Καναγκίνειο ίδρυμα Επιστημών Περιβάλλοντος.
Θαύματα Αρχαίων Ελλήνων (Ντοκιμαντέρ)
Θαύματα Αρχαίων Ελλήνων! Ένα ντοκιμαντέρ που αξίζει να παρακολουθήσετε!!
Μπαμπινιώτης: "Οι νέοι θα πληρώσουν ακριβά τα greeklish"
«Εγώ θα έλεγα στον κόσμο που μας ακούει: "τη γλώσσα και τα μάτια σας". Θα έλεγα ότι σε ημέρες κρίσης θα πρέπει να σκύψουμε σε ό,τι καλύτερο διαθέτει αυτός ο τόπος, που είναι ο πολιτισμός μας, η παράδοση μας και με τον πιο εύγλωττο τρόπο η γλώσσα μας», ανέφερε ο κ. Μπαμπινιώτης και πρόσθεσε:
«Δεν είναι απλό εργαλείο η γλώσσα, είναι ο πολιτισμός μας είναι η ιστορία μας είναι η σκέψη μας είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητα μας. Πάνω από όλα η γλώσσα είναι αξία».
Αναφερόμενος στην ευρέως διαδεδομένη χρήση των «greeklish» (Ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) μεταξύ των νέων που στέλνουν γραπτά μηνύματα από τα κινητά ή συνομιλούν μέσω του Διαδικτύου, ο καθηγητής τόνισε:
«Τα greeklish είναι ο καλύτερος δρόμος αποξένωσης από την εικόνα της λέξης. Αυτό μπορούν νέοι άνθρωποι να το πληρώσουν ακριβά. Έχουμε ελληνικές γραμματοσειρές και μπορούμε, αξιοποιώντας το Διαδίκτυο και τα ηλεκτρονικά μέσα, να χρησιμοποιούμε τις ελληνικές γραμματοσειρές που έχουν το προτέρημα να δίνουν την εικόνα της λέξης, το οπτικό ίνδαλμα και να μας συμφιλιώνουν με την ορθογραφία της λέξης και με τη σημασία της».
Η Αίγινα πούλησε τα γλυπτά της Αφαία;
Στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου εκτίθενται τα γλυπτά του Ναού της Αφαίας, 200 ακριβώς χρόνια μετά τις πρώτες ανασκαφές στην Αίγινα. Ελληνικά δημοσιεύματα αναφέρονται στους "κλεμμένους θησαυρούς". Ήταν όμως κλοπή ή αγορά;
Πριν από λίγες μέρες επέστρεψε στην Αηδόνα της Σικελίας η περίφημη «Αφροδίτη της Μοργκαντίνα», ένα άγαλμα του 5ου αιώνα προ Χριστού, έργο της σχολής του Φειδία. Είχε ανακαλυφθεί από αρχαιοκάπηλους το 1979, είχε εξαχθεί παράνομα από την Ιταλία και είχε καταλήξει μετά από διάφορες αγοραπωλησίες στο Μουσείο Πολ Γκετί στο Μαλιμπού.
Μια ξεκάθαρη περίπτωση αρχαιοκαπηλίας που βρήκε τώρα αίσιο τέλος με την επιστροφή του αγάλματος. Αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες.
Με τα μέτρα της εποχής
Με κάποια ευκολία διάφορα ελληνικά δημοσιεύματα γράφουν και για τους «κλεμμένους» θησαυρούς της Αφαίας που εκτίθενται πάλι πανηγυρικά στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου, τα γλυπτά δηλαδή που είχαν ανακαλύψει και αγοράσει το 1811 στην Αίγινα μερικοί αρχαιολάτρες νεαροί από την Αγγλία και τη Γερμανία, παιδιά της εποχής τους, υπό τον Βρετανό αρχιτέκτονα Charles Robert Cockerell και τον Γερμανό ξεπεσμένο ευγενή Carl Haller von Hallerstein. Ας ανατρέξουμε για λίγο στη δική τους εποχή, 200 χρόνια πριν, όταν τα αρχαία μάρμαρα χρησίμευαν για ποτίστρες των ζώων ή ρίχνονταν στα ασβεστοκάμινα για να δώσουν κονίαμα, όταν δεν υπήρχαν επί τόπου νόμοι περί αρχαιοτήτων αλλά ούτε και συνείδηση της πολιτιστικής τους αξίας παρά μόνο κάθε τόσο της οικονομικής, όταν το πλοίο έκανε τρεις ώρες για να φθάσει από τον Πειραιά στην Αίγινα. Ήταν η ίδια εποχή που τα μεγάλα ευρωπαϊκά έθνη ανακάλυπταν το ελληνικό παρελθόν, όταν στα πρωσικά σαλόνια ήταν της μόδας να απαγγέλλουν ομηρικούς στίχους και στα βρετανικά μπουντουάρ να καμαρώνουν ότι είχαν κάνει μπάνιο στα νερά του Ευρώτα.
www.dw-world.deΟ Θεός και η μονέδα
Όταν λοιπόν εκείνη την άνοιξη του 1811 οι «μυλόρδοι» ανακάλυψαν τα πρώτα γλυπτά, το νέο έφθασε αμέσως στην Παλιαχώρα, την πρωτεύουσα του νησιού, το διαβάζουμε στα ημερολόγια και τις επιστολές τους. Και τι έκανε η ελληνική δημογεροντία της Αίγινας; Έστειλε εκπροσώπους της στον τόπο της ανασκαφής και διάβασαν ανακοίνωση του δήμου, με την οποία καλούσε τους αρχαιοδίφες να σταματήσουν την ανασκαφή γιατί μόνο ο Θεός ήξερε τι κακό θα έπεφτε πάνω στο νησί αν συνέχιζαν. Οι «μυλόρδοι» κατάλαβαν. Και έστειλαν τον διερμηνέα τους, το «Δημήτρη», να διαπραγματευθεί την αγορά των ευρημάτων. Η δημογεροντία συμφώνησε στο ποσόν, 800 τουρκικές πιάστρες, και ο Τούρκος συμβολαιογράφος έφτιαξε το συμβόλαιο και μπήκαν οι υπογραφές. Παραδίδεται και μια λεπτομέρεια. Είχε παραλειφθεί ένα από τα ονόματα των αρχαιοδιφών στο έγγραφο κι όταν ο απεσταλμένος τους πήγε στην Παλιαχώρα για τη συμπλήρωση τούς βρήκε όλους, τους Έλληνες δημογέροντες και δυο Τούρκους, εν ευφορία και μέθη κάτω από την κληματαριά ενός καπηλειού. Γιόρταζαν το απρόσμενο κελεπούρι. Αυτά λένε οι πηγές, μιλούν για ένα νόμιμο αλισβερίσι. Κι εμείς, από πού αντλούμε το δικαίωμα, 200 χρόνια μετά, να ανακηρύξουμε τη μια πλευρά των συμβαλλομένων σε «κλεφτοκοτάδες»;
Συμπαντικός Παλμός και Πυθαγόρας (Βίντεο)
Το παρακάτω βίντεο μας δίνει κάποιες σημαντικές πληροφορίες για την Δημιουργία, όσον αφορά τον ρόλο του ΠΑΛΜΟΥ που μεταδίδεται στα κύτταρά μας προερχόμενος από το ΣΥΜΠΑΝ. Η σύγχρονη ανακάλυψη των επιστημόνων δεν είναι τελικά και τόσο σύγχρονη, την διαβάζουμε στην συζήτηση που είχε ο Σωκράτης με τον Πυθαγόρειο Τίμαιο, στο ομώνυμο Πλατωνικό κείμενο.δείτε το βίντεο και το Πλατωνικό κείμενο:
Πλάτων Τίμαιος 47 c
συγγενει̂ς
[47c] ἐκείναις οὔσας, ἀταράκτοις τεταραγμένας, ἐκμαθόντες δὲ καὶ λογισμω̂ν κατὰ φύσιν ὀρθότητος μετασχόντες, μιμούμενοι τὰς του̂ θεου̂ πάντως ἀπλανει̂ς οὔσας, τὰς ἐν ἡμι̂ν πεπλανημένας καταστησαίμεθα. φωνη̂ς τε δὴ καὶ ἀκοη̂ς πέρι πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος, ἐπὶ ταὐτὰ τω̂ν αὐτω̂ν ἕνεκα παρὰ θεω̂ν δεδωρη̂σθαι. λόγος τε γὰρ ἐπ' αὐτὰ ταυ̂τα τέτακται, τὴν μεγίστην συμβαλλόμενος εἰς αὐτὰ μοι̂ραν, ὅσον τ' αὐ̂ μουσικη̂ς
[47d] φωνῃ̂ χρήσιμον πρὸς ἀκοὴν ἕνεκα ἁρμονίας ἐστὶ δοθέν. ἡ δὲ ἁρμονία, συγγενει̂ς ἔχουσα φορὰς ται̂ς ἐν ἡμι̂ν τη̂ς ψυχη̂ς περιόδοις, τῳ̂ μετὰ νου̂ προσχρωμένῳ Μούσαις οὐκ ἐφ' ἡδονὴν ἄλογον καθάπερ νυ̂ν εἰ̂ναι δοκει̂ χρήσιμος, ἀλλ' ἐπὶ τὴν γεγονυι̂αν ἐν ἡμι̂ν ἀνάρμοστον ψυχη̂ς περίοδον εἰς κατακόσμησιν καὶ συμφωνίαν ἑαυτῃ̂ σύμμαχος ὑπὸ Μουσω̂ν δέδοται: καὶ ῥυθμὸς αὐ̂ διὰ τὴν ἄμετρον ἐν ἡμι̂ν καὶ χαρίτων
[47e] ἐπιδεα̂ γιγνομένην ἐν τοι̂ς πλείστοις ἕξιν ἐπίκουρος ἐπὶ ταὐτὰ ὑπὸ τω̂ν αὐτω̂ν ἐδόθη.
[απόδοση στα νεοελληνικά]
Η εξοικείωση με τις ουράνιες κινήσεις, μας επιτρέπει να κατανοούμε την σύμφυτη ορθότητα των μαθηματικών τους σχέσεων, οπότε μπορούμε να διορθώνουμε την πλάνη των εσωτερικών μας κινήσεων, μιμούμενοι τις απλανείς θεϊκές τροχιές.
Τα ίδια ισχύουν και για την φωνή και την ακοή. Οι θεοί μας τις δώρισαν για τον ίδιο σκοπό (όπως για την όραση) και για τις ίδιες αιτίες. Ο έναρθρος λόγος είναι προφανές ότι εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, συμβάλει δε αποφασιστικά στην εκπλήρωση του. Το ίδιο όμως ισχύει και για το μέρος εκείνο της μουσικής που χρησιμοποιεί φωνή και προσφέρεται στην ακοή - γιατί μας έχει δοθεί χάριν της αρμονίας. Η αρμονία περιέχει περιφορές συγγενείς προς τις τροχιές της ψυχής μας. Αυτός λοιπόν που επικαλείται τις Μούσες με σύνεση δεν προσφεύγει στην αρμονία (μουσική) επειδή θέλει να επιτύχει αλόγιστη (χωρίς λογική) ηδονή, όπως όλοι νομίζουν, αντιθέτως η αρμονία (μουσική) μας έχει δοθεί από τις Μούσες ως σύμμαχος στην προσπάθεια μας να επιβάλουμε τάξη στην διαταραγμένη κίνηση της ψυχής και να την φέρουμε σε αρμονία με τον εαυτό της (την υλική υπόσταση του ανθρώπου, το σώμα). Για τον ίδιο σκοπό οι Μούσες μας έδωσαν ως βοηθό τον ρυθμό, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από έλλειψη μέτρου και έχουν ελάχιστη χάρη.
αποκωδικοποίηση:
1. μας ενημερώνει ότι τα ουράνια σώματα κινούνται βάση μαθηματικών αλγόριθμων
2. μας ενημερώνει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε μικρογραφία του Σύμπαντος.
3. μας ενημερώνει ότι αν έχουμε απόκλιση από την αρμονία του Σύμπαντος πρέπει να εναρμονιστούμε με αυτό, άρα οδηγός για την ορθότητα μας είναι το σύμπαν, άρα κάποιο κλειδί για την υγεία βρίσκεται εκεί.
4. μας ενημερώνει ότι η όραση είναι μέσον εκμάθησης, και ότι η ακοή παίζει κάποιο αντίστοιχα σοβαρό ρόλο
5. μας ενημερώνει ότι ο έναρθρος λόγος παίζει κάποιον πολύ σημαντικό ρόλο, μέσω της φωνής και της ακοής. Όλα αυτά μας δόθηκαν ως δώρο για να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την αρμονία του Σύμπαντος με ότι αυτό συνεπάγεται.
6. μας ενημερώνει ότι υπάρχει συνάρτηση μεταξύ της αρμονίας (μουσικής) μέσω του ήχου και του ανθρώπου
7. μας ενημερώνει ότι μέσω της αρμονίας (μουσικής) ο άνθρωπος δύναται να φέρει σε ισορροπία και την ψυχή και το σώμα
8. να γιατί στα μεγάλα αρχαία θέατρα (μεγάφωνα προς το Σύμπαν) υπήρχαν Ασκληπιεία, στα οποία θεράπευαν και το σώμα και την ψυχή με ήχους
9. Παλμός - Παλλάδα Αθηνά - Σοφία
10. "μελέτες έχουν δείξει ότι η επίδραση του ήχου επάνω στην ύλη έχουν δείξει ότι όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα του κύματος (που δημιουργεί η δόνηση) τόσο πιο πολύπλοκα είναι τα γεωμετρικά σχήματα δημιουργούν τα μόρια του υλικού που υπόκεινται στην ενέργεια του. Με άλλα λόγια όταν μια πηγή δονεί ένα υλικό τότε το υλικό τείνει να συντονιστεί με την συχνότητα της πηγής.
Τέσσερις αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα με σειρά από εδώ προς το Σύμπαν:
1. Μαθηματικά (αριθμοί)
2. Γεωμετρία (σχήματα)
3. αρμονία (μουσική)
4. αστρονομία (νόμου που διέπουν τα αστέρια)
Σκεφτείτε λοιπόν αντίστροφα αυτό που λέει το βίντεο, και θα δούμε τις 4 αδελφές επιστήμες να υπάρχει η μια μέσα στην άλλη με οδό από το Σύμπαν προς τα κύτταρα μας, δηλαδή: το Σύμπαν δονείται (αστρονομία), στέλνει κύματα άρα ήχο (αρμονία-μουσική), τα οποία όσο υψηλότερη συχνότητα έχουν τόσο πολυπλοκότερα σχήματα (Γεωμετρία) δημιουργούν στα κύτταρα μας, και όλα τα παραπάνω υπόκεινται σε μαθηματικούς αλγόριθμους.
συγγενει̂ς
[47c] ἐκείναις οὔσας, ἀταράκτοις τεταραγμένας, ἐκμαθόντες δὲ καὶ λογισμω̂ν κατὰ φύσιν ὀρθότητος μετασχόντες, μιμούμενοι τὰς του̂ θεου̂ πάντως ἀπλανει̂ς οὔσας, τὰς ἐν ἡμι̂ν πεπλανημένας καταστησαίμεθα. φωνη̂ς τε δὴ καὶ ἀκοη̂ς πέρι πάλιν ὁ αὐτὸς λόγος, ἐπὶ ταὐτὰ τω̂ν αὐτω̂ν ἕνεκα παρὰ θεω̂ν δεδωρη̂σθαι. λόγος τε γὰρ ἐπ' αὐτὰ ταυ̂τα τέτακται, τὴν μεγίστην συμβαλλόμενος εἰς αὐτὰ μοι̂ραν, ὅσον τ' αὐ̂ μουσικη̂ς
[47d] φωνῃ̂ χρήσιμον πρὸς ἀκοὴν ἕνεκα ἁρμονίας ἐστὶ δοθέν. ἡ δὲ ἁρμονία, συγγενει̂ς ἔχουσα φορὰς ται̂ς ἐν ἡμι̂ν τη̂ς ψυχη̂ς περιόδοις, τῳ̂ μετὰ νου̂ προσχρωμένῳ Μούσαις οὐκ ἐφ' ἡδονὴν ἄλογον καθάπερ νυ̂ν εἰ̂ναι δοκει̂ χρήσιμος, ἀλλ' ἐπὶ τὴν γεγονυι̂αν ἐν ἡμι̂ν ἀνάρμοστον ψυχη̂ς περίοδον εἰς κατακόσμησιν καὶ συμφωνίαν ἑαυτῃ̂ σύμμαχος ὑπὸ Μουσω̂ν δέδοται: καὶ ῥυθμὸς αὐ̂ διὰ τὴν ἄμετρον ἐν ἡμι̂ν καὶ χαρίτων
[47e] ἐπιδεα̂ γιγνομένην ἐν τοι̂ς πλείστοις ἕξιν ἐπίκουρος ἐπὶ ταὐτὰ ὑπὸ τω̂ν αὐτω̂ν ἐδόθη.
[απόδοση στα νεοελληνικά]
Η εξοικείωση με τις ουράνιες κινήσεις, μας επιτρέπει να κατανοούμε την σύμφυτη ορθότητα των μαθηματικών τους σχέσεων, οπότε μπορούμε να διορθώνουμε την πλάνη των εσωτερικών μας κινήσεων, μιμούμενοι τις απλανείς θεϊκές τροχιές.
Τα ίδια ισχύουν και για την φωνή και την ακοή. Οι θεοί μας τις δώρισαν για τον ίδιο σκοπό (όπως για την όραση) και για τις ίδιες αιτίες. Ο έναρθρος λόγος είναι προφανές ότι εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό, συμβάλει δε αποφασιστικά στην εκπλήρωση του. Το ίδιο όμως ισχύει και για το μέρος εκείνο της μουσικής που χρησιμοποιεί φωνή και προσφέρεται στην ακοή - γιατί μας έχει δοθεί χάριν της αρμονίας. Η αρμονία περιέχει περιφορές συγγενείς προς τις τροχιές της ψυχής μας. Αυτός λοιπόν που επικαλείται τις Μούσες με σύνεση δεν προσφεύγει στην αρμονία (μουσική) επειδή θέλει να επιτύχει αλόγιστη (χωρίς λογική) ηδονή, όπως όλοι νομίζουν, αντιθέτως η αρμονία (μουσική) μας έχει δοθεί από τις Μούσες ως σύμμαχος στην προσπάθεια μας να επιβάλουμε τάξη στην διαταραγμένη κίνηση της ψυχής και να την φέρουμε σε αρμονία με τον εαυτό της (την υλική υπόσταση του ανθρώπου, το σώμα). Για τον ίδιο σκοπό οι Μούσες μας έδωσαν ως βοηθό τον ρυθμό, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από έλλειψη μέτρου και έχουν ελάχιστη χάρη.
αποκωδικοποίηση:
1. μας ενημερώνει ότι τα ουράνια σώματα κινούνται βάση μαθηματικών αλγόριθμων
2. μας ενημερώνει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε μικρογραφία του Σύμπαντος.
3. μας ενημερώνει ότι αν έχουμε απόκλιση από την αρμονία του Σύμπαντος πρέπει να εναρμονιστούμε με αυτό, άρα οδηγός για την ορθότητα μας είναι το σύμπαν, άρα κάποιο κλειδί για την υγεία βρίσκεται εκεί.
4. μας ενημερώνει ότι η όραση είναι μέσον εκμάθησης, και ότι η ακοή παίζει κάποιο αντίστοιχα σοβαρό ρόλο
5. μας ενημερώνει ότι ο έναρθρος λόγος παίζει κάποιον πολύ σημαντικό ρόλο, μέσω της φωνής και της ακοής. Όλα αυτά μας δόθηκαν ως δώρο για να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την αρμονία του Σύμπαντος με ότι αυτό συνεπάγεται.
6. μας ενημερώνει ότι υπάρχει συνάρτηση μεταξύ της αρμονίας (μουσικής) μέσω του ήχου και του ανθρώπου
7. μας ενημερώνει ότι μέσω της αρμονίας (μουσικής) ο άνθρωπος δύναται να φέρει σε ισορροπία και την ψυχή και το σώμα
8. να γιατί στα μεγάλα αρχαία θέατρα (μεγάφωνα προς το Σύμπαν) υπήρχαν Ασκληπιεία, στα οποία θεράπευαν και το σώμα και την ψυχή με ήχους
9. Παλμός - Παλλάδα Αθηνά - Σοφία
10. "μελέτες έχουν δείξει ότι η επίδραση του ήχου επάνω στην ύλη έχουν δείξει ότι όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα του κύματος (που δημιουργεί η δόνηση) τόσο πιο πολύπλοκα είναι τα γεωμετρικά σχήματα δημιουργούν τα μόρια του υλικού που υπόκεινται στην ενέργεια του. Με άλλα λόγια όταν μια πηγή δονεί ένα υλικό τότε το υλικό τείνει να συντονιστεί με την συχνότητα της πηγής.
Τέσσερις αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα με σειρά από εδώ προς το Σύμπαν:
1. Μαθηματικά (αριθμοί)
2. Γεωμετρία (σχήματα)
3. αρμονία (μουσική)
4. αστρονομία (νόμου που διέπουν τα αστέρια)
Σκεφτείτε λοιπόν αντίστροφα αυτό που λέει το βίντεο, και θα δούμε τις 4 αδελφές επιστήμες να υπάρχει η μια μέσα στην άλλη με οδό από το Σύμπαν προς τα κύτταρα μας, δηλαδή: το Σύμπαν δονείται (αστρονομία), στέλνει κύματα άρα ήχο (αρμονία-μουσική), τα οποία όσο υψηλότερη συχνότητα έχουν τόσο πολυπλοκότερα σχήματα (Γεωμετρία) δημιουργούν στα κύτταρα μας, και όλα τα παραπάνω υπόκεινται σε μαθηματικούς αλγόριθμους.
Ερευνα έσπασε το μυστικό κώδικα του Πλάτωνα
Αποκάλυψε την «κρυμμένη» μουσική δομή, που δεν πιάνει ανθρώπινο αυτί.
Στο δαιδαλώδες «σπήλαιο» των ιδεών του Πλάτωνα εισχώρησε Βρετανός ερευνητής, που κατάφερε να σπάσει ένα μυστικό μαθηματικό και μουσικό κώδικα, ο οποίος φαίνεται ότι κρυβόταν στα έργα του αρχαίου Ελληνα φιλοσόφου. «Ηταν σαν να ανοίγαμε έναν τάφο και να εντοπίζαμε μέσα του καινούργια έργα του Πλάτωνα», λέει ο δρ Τζέι Κένεντι, ιστορικός της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.
Η ύπαρξη κρυμμένων μηνυμάτων στα πλατωνικά κείμενα είχε συζητηθεί αρκετές φορές στους επιστημονικούς κύκλους, έλειπε όμως μία συγκροτημένη θεωρία που να αποδεικνύει την ύπαρξή τους. Ο Βρετανός επιστήμονας, τα συμπεράσματα του οποίου δημοσιεύτηκαν στην αμερικανική επιθεώρηση «Apeiron», αποκαλύπτει ότι ο Πλάτωνας χρησιμοποίησε μια διάταξη συμβόλων, εμπνευσμένη από τη θεωρία του Πυθαγόρα, για να δώσει στα έργα του μουσική δομή. Τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Πυθαγόρας είχε διακηρύξει ότι οι ουράνιες σφαίρες παράγουν μια μουσική που δε γίνεται αντιληπτή με την ακοή. Ο Πλάτων μιμήθηκε αυτήν την κρυφή μουσική στην «Πολιτεία» και άλλα έργα του: τοποθέτησε ομάδες λέξεων που σχετίζονται με τη μουσική ύστερα από κάθε δωδέκατο του κειμένου, κρύβοντας έτσι ένα είδος κλίμακας με δώδεκα νότες.
«Ο Πλάτωνας θεωρείται συχνά μόνο φιλόσοφος, ενώ ήταν επίσης σπουδαίος επιστήμονας. Συμμετέχω σε ένα κίνημα ανάμεσα στους ιστορικούς των Επιστημών να στραφούν στη μελέτη των μαθηματικών του, της φυσικής, της μουσικής θεωρίας και της φυσιολογίας του», εξηγεί μιλώντας στον «Α» ο δρ Κένεντι, που εδώ και χρόνια ερευνά το πλατωνικό σύμπαν, πεπεισμένος ότι κρύβει πολλά ακόμη μυστικά. «Η αποκρυπτογράφηση της μουσικής δομής δείχνει ότι ο Πλάτων χρησιμοποιεί το συμβολισμό, πράγμα που μας οδηγεί σε πολλά άλλα είδη συμβολισμού», τονίζει.
Συγγραφέας και του βιβλίου «Space, time and Einstein», ο δρ Κένεντι συνεχίζει την έρευνά του στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία. «Η μελέτη μου, που πρέπει φυσικά να επικυρωθεί και από άλλους ειδικούς, δείχνει ότι οι απόψεις μας για πολλούς αρχαίους φιλοσόφους πρέπει να αναθεωρηθούν. Για παράδειγμα, ο Αριστοτέλης ήταν σκεπτικός στην πυθαγόρεια κληρονομιά. Καθώς η έρευνά μου δείχνει ότι ο Πλάτων ήταν οπαδός του Πυθαγόρα, διαπιστώνουμε ότι η απόσταση μεταξύ τους ήταν μεγαλύτερη απ’ όσο πιστεύαμε».
Ο Βρετανός ειδικός στέκεται ιδιαίτερα στις «τεράστιες πρακτικές επιρροές» της πλατωνικής σκέψης. Θυμίζει τη διαπίστωση του Ελληνα καθηγητή στο Πρίνστον Αλέξανδρου Νεχαμά: «Ο Πλάτων εκπροσωπεί το πέρασμα από την κοινωνία του πολέμου στην κοινωνία της σοφίας». Οπως λέει ο δρ Κένεντι, «μετά τον Πλάτωνα, στη θεωρία και συχνά στην πράξη, η πολιτική αφορούσε την κοινωνική δικαιοσύνη, πράγμα που δεν ήταν αυτονόητο πριν από αυτόν. Ο Πλάτων συνέβαλε επίσης στο να επηρεαστεί η δυτική παράδοση από τα μαθηματικά και την επιστήμη -από αυτό βιώνουμε τόσο τα οφέλη όσο και τις βλαβερές συνέπειες. Κι ακόμη, παρά το ότι στην «Πολιτεία» αντιμάχεται τους ποιητές, ο ίδιος ήταν σπουδαίος ποιητής. Η σαγηνευτική δύναμη κειμένων όπως το «Συμπόσιο», ο «Φαίδρος» και ο «Φαίδων» πηγάζει από το πάντρεμα της βαθιάς φιλοσοφικής του σκέψης και μιας υψηλής ποίησης».
ellinon-pnevma.blogspot.com
Η ύπαρξη κρυμμένων μηνυμάτων στα πλατωνικά κείμενα είχε συζητηθεί αρκετές φορές στους επιστημονικούς κύκλους, έλειπε όμως μία συγκροτημένη θεωρία που να αποδεικνύει την ύπαρξή τους. Ο Βρετανός επιστήμονας, τα συμπεράσματα του οποίου δημοσιεύτηκαν στην αμερικανική επιθεώρηση «Apeiron», αποκαλύπτει ότι ο Πλάτωνας χρησιμοποίησε μια διάταξη συμβόλων, εμπνευσμένη από τη θεωρία του Πυθαγόρα, για να δώσει στα έργα του μουσική δομή. Τον 6ο αιώνα π.Χ. ο Πυθαγόρας είχε διακηρύξει ότι οι ουράνιες σφαίρες παράγουν μια μουσική που δε γίνεται αντιληπτή με την ακοή. Ο Πλάτων μιμήθηκε αυτήν την κρυφή μουσική στην «Πολιτεία» και άλλα έργα του: τοποθέτησε ομάδες λέξεων που σχετίζονται με τη μουσική ύστερα από κάθε δωδέκατο του κειμένου, κρύβοντας έτσι ένα είδος κλίμακας με δώδεκα νότες.
«Ο Πλάτωνας θεωρείται συχνά μόνο φιλόσοφος, ενώ ήταν επίσης σπουδαίος επιστήμονας. Συμμετέχω σε ένα κίνημα ανάμεσα στους ιστορικούς των Επιστημών να στραφούν στη μελέτη των μαθηματικών του, της φυσικής, της μουσικής θεωρίας και της φυσιολογίας του», εξηγεί μιλώντας στον «Α» ο δρ Κένεντι, που εδώ και χρόνια ερευνά το πλατωνικό σύμπαν, πεπεισμένος ότι κρύβει πολλά ακόμη μυστικά. «Η αποκρυπτογράφηση της μουσικής δομής δείχνει ότι ο Πλάτων χρησιμοποιεί το συμβολισμό, πράγμα που μας οδηγεί σε πολλά άλλα είδη συμβολισμού», τονίζει.
Συγγραφέας και του βιβλίου «Space, time and Einstein», ο δρ Κένεντι συνεχίζει την έρευνά του στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία. «Η μελέτη μου, που πρέπει φυσικά να επικυρωθεί και από άλλους ειδικούς, δείχνει ότι οι απόψεις μας για πολλούς αρχαίους φιλοσόφους πρέπει να αναθεωρηθούν. Για παράδειγμα, ο Αριστοτέλης ήταν σκεπτικός στην πυθαγόρεια κληρονομιά. Καθώς η έρευνά μου δείχνει ότι ο Πλάτων ήταν οπαδός του Πυθαγόρα, διαπιστώνουμε ότι η απόσταση μεταξύ τους ήταν μεγαλύτερη απ’ όσο πιστεύαμε».
Ο Βρετανός ειδικός στέκεται ιδιαίτερα στις «τεράστιες πρακτικές επιρροές» της πλατωνικής σκέψης. Θυμίζει τη διαπίστωση του Ελληνα καθηγητή στο Πρίνστον Αλέξανδρου Νεχαμά: «Ο Πλάτων εκπροσωπεί το πέρασμα από την κοινωνία του πολέμου στην κοινωνία της σοφίας». Οπως λέει ο δρ Κένεντι, «μετά τον Πλάτωνα, στη θεωρία και συχνά στην πράξη, η πολιτική αφορούσε την κοινωνική δικαιοσύνη, πράγμα που δεν ήταν αυτονόητο πριν από αυτόν. Ο Πλάτων συνέβαλε επίσης στο να επηρεαστεί η δυτική παράδοση από τα μαθηματικά και την επιστήμη -από αυτό βιώνουμε τόσο τα οφέλη όσο και τις βλαβερές συνέπειες. Κι ακόμη, παρά το ότι στην «Πολιτεία» αντιμάχεται τους ποιητές, ο ίδιος ήταν σπουδαίος ποιητής. Η σαγηνευτική δύναμη κειμένων όπως το «Συμπόσιο», ο «Φαίδρος» και ο «Φαίδων» πηγάζει από το πάντρεμα της βαθιάς φιλοσοφικής του σκέψης και μιας υψηλής ποίησης».
ellinon-pnevma.blogspot.com
Διάσημοι ξένοι για την Ελληνική Γλώσσα
Arza Juan Jose Puhana (Βάσκος Ελληνιστής και πολιτικός)
"Οφείλουμε να διακηρύξουμε ότι δεν έχει υπάρξει στον κόσμο μία γλώσσα η οποία να δύναται να συγκριθεί με την κλασσική Ελληνική."
"Η της Ελληνικής γλώσσης σαφήνεια, η τελειότης, η ελασιμότης και πλούτος τοσούτοι εισίν ή πάσας άλλας γλώσσας υπερίσχυκε και ικανή του δημιουργείν και αναπτύσσειν τοσούτον πολιτισμόν ή πάσαι άλλαι ήττονές εισίν, αλλ’ αφειλέται αυτής".
"Οφείλουμε να διακηρύξουμε ότι δεν έχει υπάρξει στον κόσμο μία γλώσσα η οποία να δύναται να συγκριθεί με την κλασσική Ελληνική."
"Η της Ελληνικής γλώσσης σαφήνεια, η τελειότης, η ελασιμότης και πλούτος τοσούτοι εισίν ή πάσας άλλας γλώσσας υπερίσχυκε και ικανή του δημιουργείν και αναπτύσσειν τοσούτον πολιτισμόν ή πάσαι άλλαι ήττονές εισίν, αλλ’ αφειλέται αυτής".
Azio Huan (Βάσκος γερουσιαστής):
"Διά την διεθνοποίησιν της Ελληνικής γλώσσης μεγάλην έχομεν ευθύνην, ως ουκ ούσαν άλλην γλώσσαν αυτής ανωτέραν".
"Διά την διεθνοποίησιν της Ελληνικής γλώσσης μεγάλην έχομεν ευθύνην, ως ουκ ούσαν άλλην γλώσσαν αυτής ανωτέραν".
Bouffartigue Jean και Delrieu Anne-Marie (Γάλλοι λεξικογράφοι):
"Μακρινή πηγή του πολιτισμού μας η Ελλάδα, βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που λέμε. Σχηματίζει κάθε μέρα τη γλώσσα μας. Οι βάσεις και ο εξοπλισμός του επιστημονικού λεξιλογίου ήρθαν από την Ελλάδα, ακόμα και στην αρχαιότητα. Τα δάνεια όμως εξακολούθησαν, και όχι μόνο από συνήθεια. Συνέχισαν, διότι η Ελληνική γλώσσα προσφέρεται με αξιοθαύμαστο τρόπο, πολύ περισσότερο από ό,τι η Λατινική, για την δημιουργία των λέξεων ανάλογα με τις ανάγκες.
Η Ελληνική γλώσσα δεν παρείχε πια αρκετές λέξεις για τον αυξανόμενο αριθμό νέων εννοιών. Παρουσιάστηκε τότε η ιδέα να χρησιμοποιηθούν οι μέθοδοι που εφάρμοζαν οι Έλληνες για να αυξάνουν το λεξιλόγιό τους. Η δομή της γλώσσας τους τούς επέτρεπε να συνθέτουν λέξεις μ’ έναν τρόπο απλό και αποτελεσματικό. Τους μιμήθηκαν κατασκεύασαν μία νέα λέξη, την οποία μετέτρεψαν στη γλώσσα τους (γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά). Η μίμηση τις πιο πολλές φορές είναι πετυχημένη, διότι οι κατασκευαστές Ελληνικών λέξεων είναι εξαίρετοι Ελληνιστές".
"Μακρινή πηγή του πολιτισμού μας η Ελλάδα, βρίσκεται ζωντανή μέσα στις λέξεις που λέμε. Σχηματίζει κάθε μέρα τη γλώσσα μας. Οι βάσεις και ο εξοπλισμός του επιστημονικού λεξιλογίου ήρθαν από την Ελλάδα, ακόμα και στην αρχαιότητα. Τα δάνεια όμως εξακολούθησαν, και όχι μόνο από συνήθεια. Συνέχισαν, διότι η Ελληνική γλώσσα προσφέρεται με αξιοθαύμαστο τρόπο, πολύ περισσότερο από ό,τι η Λατινική, για την δημιουργία των λέξεων ανάλογα με τις ανάγκες.
Η Ελληνική γλώσσα δεν παρείχε πια αρκετές λέξεις για τον αυξανόμενο αριθμό νέων εννοιών. Παρουσιάστηκε τότε η ιδέα να χρησιμοποιηθούν οι μέθοδοι που εφάρμοζαν οι Έλληνες για να αυξάνουν το λεξιλόγιό τους. Η δομή της γλώσσας τους τούς επέτρεπε να συνθέτουν λέξεις μ’ έναν τρόπο απλό και αποτελεσματικό. Τους μιμήθηκαν κατασκεύασαν μία νέα λέξη, την οποία μετέτρεψαν στη γλώσσα τους (γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά). Η μίμηση τις πιο πολλές φορές είναι πετυχημένη, διότι οι κατασκευαστές Ελληνικών λέξεων είναι εξαίρετοι Ελληνιστές".
Brunner Theodore F. (Ιδρυτής του TLG και διευθυντής του μέχρι το 1997)
"Σε όποιον απορεί γιατί ξοδεύτηκαν τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής, απαντούμε: Μα πρόκειται για την γλώσσα των προγόνων μας και η επαφή με αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας."
"Σε όποιον απορεί γιατί ξοδεύτηκαν τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής, απαντούμε: Μα πρόκειται για την γλώσσα των προγόνων μας και η επαφή με αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας."
Crystal David (Γνωστός Άγγλος καθηγητής, συγγραφεύς της εγκυκλοπαίδειας του Cambridge για την Αγγλική)
"Είναι εκπληκτικό να βλέπεις πόσο στηριζόμαστε ακόμη στην Ελληνική, για να μιλήσουμε για οντότητες και γεγονότα που βρίσκονται στην καρδιά της σύγχρονης ζωής."
"Είναι εκπληκτικό να βλέπεις πόσο στηριζόμαστε ακόμη στην Ελληνική, για να μιλήσουμε για οντότητες και γεγονότα που βρίσκονται στην καρδιά της σύγχρονης ζωής."
D’Eichtal Gustave (Γάλλος συγγραφεύς)
"Η Ελληνική γλώσσα είναι μία γλώσσα η οποία διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά, όλες τις προϋποθέσεις μιάς γλώσσης διεθνούς… εγγίζει αυτές τις ίδιες τις απαρχές του πολιτισμού… η οποία όχι μόνον δεν υπήρξε ξένη πρός ουδεμία από τις μεγάλες εκδηλώσεις του ανθρωπίνου πνεύματος, στην θρησκεία, στην πολιτική, στα γράμματα, στις τέχνες, στις επιστήμες, αλλά υπήρξε και το πρώτο εργαλείο, – πρός ανίχνευση όλων αυτών – τρόπον τινά η μήτρα… Γλώσσα λογική και συγχρόνως ευφωνική, ανάμεσα σε όλες τις άλλες…"
"Η Ελληνική γλώσσα είναι μία γλώσσα η οποία διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά, όλες τις προϋποθέσεις μιάς γλώσσης διεθνούς… εγγίζει αυτές τις ίδιες τις απαρχές του πολιτισμού… η οποία όχι μόνον δεν υπήρξε ξένη πρός ουδεμία από τις μεγάλες εκδηλώσεις του ανθρωπίνου πνεύματος, στην θρησκεία, στην πολιτική, στα γράμματα, στις τέχνες, στις επιστήμες, αλλά υπήρξε και το πρώτο εργαλείο, – πρός ανίχνευση όλων αυτών – τρόπον τινά η μήτρα… Γλώσσα λογική και συγχρόνως ευφωνική, ανάμεσα σε όλες τις άλλες…"
Durant Will (Αμερικανός ιστορικός και φιλόσοφος, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Columbia):
"Το αλφάβητόν μας προήλθε εξ Ελλάδος δια της Κύμης και της Ρώμης. Η Γλώσσα μας βρίθει Ελληνικών λέξεων. Η επιστήμη μας εσφυρηλάτησε μιάν διεθνή γλώσσα διά των Ελληνικών όρων. Η γραμματική μας και η ρητορική μας, ακόμα και η στίξης και η διαίρεσης είς παραγράφους… είναι Ελληνικές εφευρέσεις. Τα λογοτεχνικά μας είδη είναι Ελληνικα – το λυρικόν, η ωδή, το ειδύλλιον, το μυθιστόρημα, η πραγματεία, η προσφώνησις, η βιογραφία, η ιστορία και προ πάντων το όραμα. Και όλες σχεδόν αυτές οι λέξεις είναι Ελληνικές."
"Το αλφάβητόν μας προήλθε εξ Ελλάδος δια της Κύμης και της Ρώμης. Η Γλώσσα μας βρίθει Ελληνικών λέξεων. Η επιστήμη μας εσφυρηλάτησε μιάν διεθνή γλώσσα διά των Ελληνικών όρων. Η γραμματική μας και η ρητορική μας, ακόμα και η στίξης και η διαίρεσης είς παραγράφους… είναι Ελληνικές εφευρέσεις. Τα λογοτεχνικά μας είδη είναι Ελληνικα – το λυρικόν, η ωδή, το ειδύλλιον, το μυθιστόρημα, η πραγματεία, η προσφώνησις, η βιογραφία, η ιστορία και προ πάντων το όραμα. Και όλες σχεδόν αυτές οι λέξεις είναι Ελληνικές."
Foriel Charles Ο Γάλλος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης είπε:
"Η Ελληνική έχει ομοιογένεια σαν την Γερμανική, είναι όμως πιο πλούσια από αυτήν. Έχει την σαφήνεια της Γαλλικής, έχει όμως μεγαλύτερη ακριβολογία. Είναι πιο ευλύγιστη από την Ιταλική και πολύ πιο αρμονική από την Ισπανική. Έχει δηλαδή ότι χρειάζεται για να θεωρηθεί η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης."
"Η Ελληνική έχει ομοιογένεια σαν την Γερμανική, είναι όμως πιο πλούσια από αυτήν. Έχει την σαφήνεια της Γαλλικής, έχει όμως μεγαλύτερη ακριβολογία. Είναι πιο ευλύγιστη από την Ιταλική και πολύ πιο αρμονική από την Ισπανική. Έχει δηλαδή ότι χρειάζεται για να θεωρηθεί η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης."
Furtvengler (καθηγήτρια Πανεπιστημίου Βιέννης):
"Η Ρώμη στάθηκε μία αιώνια πόλη, αλλά η Αθήνα είναι κόσμος ολόκληρος".
"Η Ρώμη στάθηκε μία αιώνια πόλη, αλλά η Αθήνα είναι κόσμος ολόκληρος".
Gibbon Edward (Βρετανός ιστορικός):
"Οι Βυζαντινοί εξακολουθούσαν να κατέχουν το χρυσό κλειδί που μπορούσε να ξεκλειδώνει τους θησαυρούς της αρχαιότητος: τη μουσική και την πλούσια Ελληνική γλώσσα που δίνει ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων και σώμα στις αφηρημένες έννοιες της φιλοσοφίας".
"Οι Βυζαντινοί εξακολουθούσαν να κατέχουν το χρυσό κλειδί που μπορούσε να ξεκλειδώνει τους θησαυρούς της αρχαιότητος: τη μουσική και την πλούσια Ελληνική γλώσσα που δίνει ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων και σώμα στις αφηρημένες έννοιες της φιλοσοφίας".
Goeger Var. (Γερμανός σοφός):
"Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός ξεκινά από την Ελλάδα".
"Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός ξεκινά από την Ελλάδα".
Goethe, Johann Wolfgang (Ο μεγαλύτερος ποιητής της Γερμανίας, 1749-1832):
"‘Aκουσα στον ‘Aγιο Πέτρο της Ρώμης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική ξεχώρισε, άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα". "Η Ελλάδα είναι ο νους και η καρδιά της οικουμένης"
"‘Aκουσα στον ‘Aγιο Πέτρο της Ρώμης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική ξεχώρισε, άστρο λαμπερό μέσα στη νύχτα". "Η Ελλάδα είναι ο νους και η καρδιά της οικουμένης"
Groot Jan de (Ολλανδός καθηγητής Ομηρικών κειμένων στο πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ)
"Η Ελληνική γλώσσα έχει συνέχεια και σε μαθαίνει να είσαι αδέσποτος και να έχεις μια δόξα, δηλαδή μια γνώμη. Στην γλώσσα αυτή δεν υπάρχει ορθοδοξία. Έτσι ακόμη και αν το εκπαιδευτικό σύστημα θέλει ανθρώπους νομοταγείς – σε ένα καλούπι – το πνεύμα των αρχαίων κειμένων και η γλώσσα σε μαθαίνουν να είσαι αφεντικό."
"Η Ελληνική γλώσσα έχει συνέχεια και σε μαθαίνει να είσαι αδέσποτος και να έχεις μια δόξα, δηλαδή μια γνώμη. Στην γλώσσα αυτή δεν υπάρχει ορθοδοξία. Έτσι ακόμη και αν το εκπαιδευτικό σύστημα θέλει ανθρώπους νομοταγείς – σε ένα καλούπι – το πνεύμα των αρχαίων κειμένων και η γλώσσα σε μαθαίνουν να είσαι αφεντικό."
Heath T.L. (Βρετανός μαθηματικός):
"Η Ελληνική γλώσσα προσφερόταν κατά εξαιρετικό τρόπο ως όχημα της επιστημονικής σκέψεως. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της γλώσσας του Ευκλείδη είναι η θαυμαστή ακρίβεια. Η γλώσσα των Ελλήνων είναι επίσης θαυμασίως περιεκτική. Στον Αρχιμήδη, στον Ήρωνα, στον Πτολεμαίο και στον Πάππο θα βρούμε πραγματικά πρότυπα περιεκτικών δηλώσεων".
"Η Ελληνική γλώσσα προσφερόταν κατά εξαιρετικό τρόπο ως όχημα της επιστημονικής σκέψεως. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της γλώσσας του Ευκλείδη είναι η θαυμαστή ακρίβεια. Η γλώσσα των Ελλήνων είναι επίσης θαυμασίως περιεκτική. Στον Αρχιμήδη, στον Ήρωνα, στον Πτολεμαίο και στον Πάππο θα βρούμε πραγματικά πρότυπα περιεκτικών δηλώσεων".
Heidegger Martin (Γερμανός φιλόσοφος, από τους κυριότερους εκπροσώπους του υπαρξισμού του 20ου αιώνος):
"Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ανήκει στα πρότυπα, μέσα από τα οποία προβάλλουν οι πνευματικές δυνάμεις της δημιουργικής μεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς τις δυνατότητες που παρέχει στην σκέψη, είναι η πιό ισχυρή και συνάμα η πιό πνευματώδης από όλες τις γλώσσες του κόσμου."
"Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ανήκει στα πρότυπα, μέσα από τα οποία προβάλλουν οι πνευματικές δυνάμεις της δημιουργικής μεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς τις δυνατότητες που παρέχει στην σκέψη, είναι η πιό ισχυρή και συνάμα η πιό πνευματώδης από όλες τις γλώσσες του κόσμου."
"Για τους Έλληνες η ύψιστη προίκα τους είναι η γλώσσα τους, στην οποία η παρουσία (φιλοσοφικός όρος) ως τοιαύτη φθάνει στην εκκάλυψη και στην κάλυψη. Όποιος δε μπορεί να δει τη δωρεά ενός τέτοιου δώρου προς τον άνθρωπο και όποιος δε μπορεί ν’ αντιληφθεί τον προορισμό ενός τέτοιου πεπρωμένου, καθόλου δε θ’ αντιληφθεί τον λόγο περί του προορισμού του είναι, όπως ο φυσικός τυφλός δε μπορεί ν’ αντιληφθεί τι είναι το φως και το χρώμα". "Τα αρχαία Ελληνικά δεν είναι μία γλώσσα, αλλά ¨Η Γλώσσα¨".
Heisenberg Werner (Γερμανός φυσικομαθηματικός-φιλόσοφος):
"Η θητεία μου στην Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκησις. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία μεταξύ της λέξεως και του εννοιολογικού της περιεχόμενου".
"Η θητεία μου στην Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκησις. Στη γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία μεταξύ της λέξεως και του εννοιολογικού της περιεχόμενου".
Jones Peter (Διδάκτωρ – καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ο οποίος συνέταξε μαθήματα αρχαίων Ελληνικών πρός το αναγνωστικό κοινό, για δημοσίευση στην εφημερίδα "DailyTelegraph"):
Οι Έλληνες της Αθήνας του 5ου και του 4ου αιώνος είχαν φθάσει την γλώσσα σε τέτοιο σημείο, ώστε με αυτήν να εξερευνούν ιδέες όπως η δημοκρατία και οι απαρχές του σύμπαντος, έννοιες όπως το θείο και το δίκαιο. Είναι μιά θαυμάσια και εξαιρετική γλώσσα."
Joyce James (Διάσημος Ιρλανδός συγγραφέας, 1882-1941):
"Σχεδόν φοβάμαι να αγγίξω την Οδύσσεια, τόσο καταπιεστικά αφόρητη είναι η ομορφιά."
"Σχεδόν φοβάμαι να αγγίξω την Οδύσσεια, τόσο καταπιεστικά αφόρητη είναι η ομορφιά."
Keler Hellen (η διάσημη τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας):
"Αν το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε η Ελληνική γλώσσα είναι το βιολί του ανθρώπινου στοχασμού"
"Αν το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε η Ελληνική γλώσσα είναι το βιολί του ανθρώπινου στοχασμού"
Khaldun Ibn (Ο μεγαλύτερος Άραβας ιστορικός):
"Που είναι η γραμματεία των Ασσυρίων, των Χαλδαίων, των Αιγυπτίων; Όλη η ανθρωπότητα έχει κληρονομήσει την γραμματεία των Ελλήνων μόνον."
"Που είναι η γραμματεία των Ασσυρίων, των Χαλδαίων, των Αιγυπτίων; Όλη η ανθρωπότητα έχει κληρονομήσει την γραμματεία των Ελλήνων μόνον."
Kitto Humphrey F. (Βρετανος καθηγητής Πανεπιστημίου Bristol, 1968):
"Είναι στη φύση της Ελληνικής γλώσσας να είναι ακριβής, καθαρή και σαφής. Η ασάφεια και η έλλειψη άμεσης ενοράσεως, που χαρακτηρίζει μερικές φορές τα Αγγλικά, καθώς και τα Γερμανικά, είναι εντελώς ξένες στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί με αυτή τη σαφήνεια και τη δημιουργικότητα και τη σοβαρότητα, βρίσκουμε επίσης ευαισθησία και άψογη κομψότητα".
"Είναι στη φύση της Ελληνικής γλώσσας να είναι ακριβής, καθαρή και σαφής. Η ασάφεια και η έλλειψη άμεσης ενοράσεως, που χαρακτηρίζει μερικές φορές τα Αγγλικά, καθώς και τα Γερμανικά, είναι εντελώς ξένες στην Ελληνική γλώσσα. Μαζί με αυτή τη σαφήνεια και τη δημιουργικότητα και τη σοβαρότητα, βρίσκουμε επίσης ευαισθησία και άψογη κομψότητα".
"Όλοι οι κλάδοι της λογοτεχνίας και της επιστήμης αρχίζουν με τους Έλληνες. Η Ελληνική γλώσσα είναι η πιο καθαρή και η πιο πλούσια στον κόσμο".
Kovaleva Irina (Σύγχρονη Ρωσίδα καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Λομονόσωφ, 1995)
"Η Ελληνική γλώσσα είναι όμορφη σαν τον ουρανό με τα άστρα."
"Η Ελληνική γλώσσα είναι όμορφη σαν τον ουρανό με τα άστρα."
Kruaze Maurice (Γάλλος Ακαδημαϊκός):
"Οι άνθρωποι θα ανατρέχουν πάντα στις πηγές της Ελληνικής κλασσικής αρχαιότητας για να δροσιστούν".
"Οι άνθρωποι θα ανατρέχουν πάντα στις πηγές της Ελληνικής κλασσικής αρχαιότητας για να δροσιστούν".
Lakarrier Jacques Ο σπουδαίος Γάλλος συγγραφέας είχε δηλώσει:
"Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσης, όσο … καμία άλλη γλώσσα."
"Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσης, όσο … καμία άλλη γλώσσα."
Lang Jacques (Γάλλος Υπουργός Παιδείας)
"Θα ήθελα να δώ να διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά, με τον ίδιο ζήλο που επιδεικνύουμε εμείς, και στα Ελληνικά σχολεία."
"Θα ήθελα να δώ να διδάσκονται τα Αρχαία Ελληνικά, με τον ίδιο ζήλο που επιδεικνύουμε εμείς, και στα Ελληνικά σχολεία."
Laye Max von (Βραβείον Νόμπελ Φυσικής)
"Οφείλω χάριτας στην θεία πρόνοια, διότι ευδόκησε να διδαχθώ τα αρχαία Ελληνικά, που με βοήθησαν να διεισδύσω βαθύτερα στο νόημα των θετικών επιστημών."
"Οφείλω χάριτας στην θεία πρόνοια, διότι ευδόκησε να διδαχθώ τα αρχαία Ελληνικά, που με βοήθησαν να διεισδύσω βαθύτερα στο νόημα των θετικών επιστημών."
Ligkora Frangkiskos (Σύγχρονος Ιταλός καθηγητής Πανεπιστημίου και Πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας πρός διάδοσιν του πολιτισμού)
"Έλληνες να είστε περήφανοι που μιλάτε την Ελληνική γλώσσα ζωντανή και μητέρα όλων των άλλων γλωσσών. Μην την παραμελείτε, αφού αυτή είναι ένα από τα λίγα αγαθά που μας έχουν απομείνει και ταυτόχρονα το διαβατήριό σας για τον παγκόσμιο πολιτισμό."
"Έλληνες να είστε περήφανοι που μιλάτε την Ελληνική γλώσσα ζωντανή και μητέρα όλων των άλλων γλωσσών. Μην την παραμελείτε, αφού αυτή είναι ένα από τα λίγα αγαθά που μας έχουν απομείνει και ταυτόχρονα το διαβατήριό σας για τον παγκόσμιο πολιτισμό."
Marx Karl (ο θεμελιωτής του Μαρξισμού):
"Οι αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού παραμένουν άφθαστα πρότυπα".
"Οι αξίες του Ελληνικού Πολιτισμού παραμένουν άφθαστα πρότυπα".
McDonald Marianne (η πρωτεργάτις του TLG)
"Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας".
"Η Γλώσσα της Ελευθερίας, ο Ένδοξος θησαυρός της Ελλάδος, η Δόξα της Ελλάδος, ανήκει σε όλους μας και έχει διαμορφώσει την επιστημονική και λογοτεχνική κληρονομιά του Δυτικού Κόσμου.
"Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας".
"Η Γλώσσα της Ελευθερίας, ο Ένδοξος θησαυρός της Ελλάδος, η Δόξα της Ελλάδος, ανήκει σε όλους μας και έχει διαμορφώσει την επιστημονική και λογοτεχνική κληρονομιά του Δυτικού Κόσμου.
-Η ιστορία της Ελληνικής γλώσσας αποτελεί την ιστορία της φιλοσοφικής και πολιτιστικής εξέλιξης του ανθρώπου της Δύσης. Από όλα τα ανθρώπινα δημιουργήματα, η Ελληνική γλώσσα είναι το καταπληκτικότερο. Η γνώση της Ελληνικής γλώσσας, της ζωής και των σχέσεων στις οποίες οι Έλληνες εξέφρασαν τη σκέψη τους και τα αισθήματά τους, είναι ουσιαστικά αντιπροσωπευτικά στοιχεία για έναν υψηλό πολιτισμό. Δεν υπάρχει πιο όμορφη γλώσσα από την Ελληνική. Έχει διατηρήσει την ομορφιά της μέσα στους αιώνες, όχι μόνο με τη μορφή και τους ήχους της, αλλά και με τις ηθικές ιδέες που εκφράζει.
-Οι Έλληνες μας έδωσαν το χρυσό μέτρο και τη χρυσή τους γλώσσα.
-Η Ελληνική γλώσσα πρέπει να διαιωνιστεί ως πολύτιμος και ωραίος θησαυρός.
-Πρέπει να ξεκινήσουμε μία νέα σταυροφορία για την υπεράσπιση της Ελληνικής γλώσσας και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης του παρελθόντος. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα γερό κτίσμα όσο ο Παρθενώνας.
-Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να λαμπρύνουμε το θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσας και να τον κάνουμε κτήμα προσιτό σε όλον τον κόσμο".
-Η Ελληνική γλώσσα πρέπει να διαιωνιστεί ως πολύτιμος και ωραίος θησαυρός.
-Πρέπει να ξεκινήσουμε μία νέα σταυροφορία για την υπεράσπιση της Ελληνικής γλώσσας και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης του παρελθόντος. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα γερό κτίσμα όσο ο Παρθενώνας.
-Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να λαμπρύνουμε το θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσας και να τον κάνουμε κτήμα προσιτό σε όλον τον κόσμο".
McDonald Marianne, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και επικεφαλής του TLG δήλωσε:
"Η γνώση της Ελληνικής είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας."
"Η γνώση της Ελληνικής είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας."
Meillet Α.
Στο έργο "Σύντομη ιστορία της Ελληνικής Γλώσσης" του διάσημου γλωσσολόγου, υποστηρίζεται με σθένος η ανωτερότητα της Ελληνικής έναντι των άλλων γλωσσών.
Στο έργο "Σύντομη ιστορία της Ελληνικής Γλώσσης" του διάσημου γλωσσολόγου, υποστηρίζεται με σθένος η ανωτερότητα της Ελληνικής έναντι των άλλων γλωσσών.
Murray Gilbert (καθηγητής της Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης):
«Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι μία σκέψη μπορεί να διατυπωθεί με άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και βαριά στην Λατινική, Αγγλική, Γαλλική ή Γερμανική. Είναι η τελειότερη γλώσσα επειδή εκφράζει τις σκέψεις των τελειότερων ανθρώπων».
«Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι μία σκέψη μπορεί να διατυπωθεί με άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και βαριά στην Λατινική, Αγγλική, Γαλλική ή Γερμανική. Είναι η τελειότερη γλώσσα επειδή εκφράζει τις σκέψεις των τελειότερων ανθρώπων».
Navarro Luis José (Αντιπρόεδρος στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ευρωκλάσσικα" της Ε.Ε.)
"Η Ελληνική γλώσσα για μένα είναι σαν κοσμογονία. Δεν είναι απλώς μιά γλώσσα…"
"Η Ελληνική γλώσσα για μένα είναι σαν κοσμογονία. Δεν είναι απλώς μιά γλώσσα…"
Norden E, (Μεγάλος Γερμανός φιλόλογος)
"Εκτός από την Κινεζική και την Ιαπωνική, όλες οι άλλες γλώσσες διαμορφώθηκαν κάτω από την επίδραση της Ελληνικής, από την οποία πήραν, εκτός από πλήθος λέξεων, τους κανόνες και την γραμματική."
"Εκτός από την Κινεζική και την Ιαπωνική, όλες οι άλλες γλώσσες διαμορφώθηκαν κάτω από την επίδραση της Ελληνικής, από την οποία πήραν, εκτός από πλήθος λέξεων, τους κανόνες και την γραμματική."
Robins R. H. (Σύγχρονος Άγγλος γλωσσολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιου του Λονδίνου):
"Φυσικά δεν είναι μόνο στη γλωσσολογία όπου οι Έλληνες υπήρξαν πρωτοπόροι για την Ευρώπη. Στο σύνολό της η πνευματική ζωή της Ευρώπης ανάγεται στο έργο των Ελλήνων στοχαστών. Ακόμα και σήμερα επιστρέφουμε αδιάκοπα στην Ελληνική κληρονομιά για να βρούμε ερεθίσματα και ενθάρρυνση."
"Ο Ελληνικός θρίαμβος στον πνευματικό πολιτισμό είναι ότι έδωσε τόσα πολλά σε τόσους πολλούς τομείς. Τα επιτεύγματά τους στον τομέα της γλωσσολογίας όπου ήταν εξαιρετικά δυνατοί, δηλαδή στην θεωρία της γραμματικής και στην γραμματική περιγραφή της γλώσσας, είναι τόσο ισχυρά, ώστε να αξίζει να μελετηθούν και να αντέχουν στην κριτική. Επίσης είναι τέτοια που να εμπνέουν την ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό μας."
Romigy Jacqueline de (Σύγχρονη Γαλλίδα Ακαδημαϊκός και συγγραφεύς)
"Η αρχαία Ελλάδα μας προσφέρει μια γλώσσα, για την οποία θα πώ ότι είναι οικουμενική." "Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα μας βοηθάει πρώτα από όλα να καταλάβουμε την δική μας γλώσσα"
"Η αρχαία Ελλάδα μας προσφέρει μια γλώσσα, για την οποία θα πώ ότι είναι οικουμενική." "Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα μας βοηθάει πρώτα από όλα να καταλάβουμε την δική μας γλώσσα"
Sagkredo Frederick (Βάσκος καθηγητής γλωσσολογίας – Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας της Βασκωνίας)
'Η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη κληρονομιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες, και επιμένω όλες οι γλώσσες είναι ανεπαρκείς.» «Η αρχαία Ελληνική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη γλώσσα όλων των Ευρωπαίων, ειδικά των καλλιεργημένων ατόμων.» «Η Ελληνική γλώσσα είναι από ουσία θεϊκή."
'Η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη κληρονομιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες, και επιμένω όλες οι γλώσσες είναι ανεπαρκείς.» «Η αρχαία Ελληνική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη γλώσσα όλων των Ευρωπαίων, ειδικά των καλλιεργημένων ατόμων.» «Η Ελληνική γλώσσα είναι από ουσία θεϊκή."
Sagredo και Puhana (Βάσκοι Ελληνιστές):
"Η Ελληνική γλώσσα και παιδεία αποτελουσι το θεμέλιον του Δυτικού πολιτισμού. Πάντες δε Ευρωπαίοι οφειλέται της Ελλάδος εσμέν".
"Η Ελληνική γλώσσα και παιδεία αποτελουσι το θεμέλιον του Δυτικού πολιτισμού. Πάντες δε Ευρωπαίοι οφειλέται της Ελλάδος εσμέν".
Schliemann Heinrich (Διάσημος ερασιτέχνης αρχαιολόγος, 1822-1890)
"Επιθυμούσα πάντα με πάθος να μάθω Ελληνικά. Δεν το είχα κάνει γιατί φοβόμουν πως η βαθειά γοητεία αυτής της υπέροχης γλώσσας θα με απορροφούσε τόσο πολύ που θα με απομάκρυνε από τις άλλες μου δραστηριότητες." (Ο Σλήμαν μίλαγε άψογα 18 γλώσσες. Για 2 χρόνια δεν έκανε τίποτα άλλο από το το να μελετάει τα 2 έπη του Ομήρου).
"Επιθυμούσα πάντα με πάθος να μάθω Ελληνικά. Δεν το είχα κάνει γιατί φοβόμουν πως η βαθειά γοητεία αυτής της υπέροχης γλώσσας θα με απορροφούσε τόσο πολύ που θα με απομάκρυνε από τις άλλες μου δραστηριότητες." (Ο Σλήμαν μίλαγε άψογα 18 γλώσσες. Για 2 χρόνια δεν έκανε τίποτα άλλο από το το να μελετάει τα 2 έπη του Ομήρου).
Shaw Γεώργιος Bernard (Μεγάλος Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας, 1856-1950):
"Αν στη βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς."
"Αν στη βιβλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε μένετε σε ένα σπίτι δίχως φώς."
Shelley Mary:
"Η γλώσσα των Ελλήνων, σε ποικιλία, απλότητα, ευλυγισία και πιστότητα ξεπερνά κάθε άλλη".
"Η γλώσσα των Ελλήνων, σε ποικιλία, απλότητα, ευλυγισία και πιστότητα ξεπερνά κάθε άλλη".
Snell Bruno (Διαπρεπής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου)
"Η Ελληνική γλώσσα είναι το παρελθόν των Ευρωπαίων."
"Η Ελληνική γλώσσα είναι το παρελθόν των Ευρωπαίων."
Thompson W. (καθηγητής Φυσικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο St. Andrews):
"Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι τα Ελληνικά δε χρειάζονται. Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους τα Ελληνικά δε θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Υπάρχουν όμως και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πολλοί άλλοι, που στην Ελληνική σοφία και στην γλυκιά Ελληνική γλώσσα ανακαλύπτουν κάτι που το έχουν ανάγκη και που χωρίς αυτό θα ένιωθαν στ’ αλήθεια φτωχοί: κάτι που είναι σαν ραβδί στο χέρι, φως στο μονοπάτι, φάρος-οδηγός… Και όταν κάποιος τους ρωτήσει για ποιό λόγο ασχολούνται με την Ελληνική γλώσσα, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνουν άφωνοι μπροστά στην τερατώδη ύβρη της ερωτήσεως και ο λόγος της αφοσιώσεώς τους θα μείνει για πάντα κρυμμένος από τον ερωτώντα".
"Υπάρχουν άνθρωποι που λένε ότι τα Ελληνικά δε χρειάζονται. Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους τα Ελληνικά δε θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Υπάρχουν όμως και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πολλοί άλλοι, που στην Ελληνική σοφία και στην γλυκιά Ελληνική γλώσσα ανακαλύπτουν κάτι που το έχουν ανάγκη και που χωρίς αυτό θα ένιωθαν στ’ αλήθεια φτωχοί: κάτι που είναι σαν ραβδί στο χέρι, φως στο μονοπάτι, φάρος-οδηγός… Και όταν κάποιος τους ρωτήσει για ποιό λόγο ασχολούνται με την Ελληνική γλώσσα, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνουν άφωνοι μπροστά στην τερατώδη ύβρη της ερωτήσεως και ο λόγος της αφοσιώσεώς τους θα μείνει για πάντα κρυμμένος από τον ερωτώντα".
Valter Errieta (Γαλλίδα γλωσσολόγος):
"Η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη στην Ευρώπη που δεν υπέκυψε σε καμία κατοχή"
"Η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη στην Ευρώπη που δεν υπέκυψε σε καμία κατοχή"
Wandruska O. (Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης)
"Για έναν Ιάπωνα ή Τούρκο, όλες οι Ευρωπαϊκές γλώσσες δεν φαίνονται ως ξεχωριστές, αλλά ως διάλεκτοι μιάς και της αυτής γλώσσας, της Ελληνικής."
"Για έναν Ιάπωνα ή Τούρκο, όλες οι Ευρωπαϊκές γλώσσες δεν φαίνονται ως ξεχωριστές, αλλά ως διάλεκτοι μιάς και της αυτής γλώσσας, της Ελληνικής."
Ventris Mάικλ (‘Aγγλος επιστήμων που αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική γραφή Β’):
"Η αρχαία Ελληνική Γλώσσα ήτο και είναι ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεοτέρων γλωσσών."
"Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είχε ανωτερότητα και εξακολουθεί να έχει απέναντι σε όλες τις νεώτερες γλώσσες και, γιατί όχι, απέναντι σε όλες τις λατινικές, γερμανικές ή σλαβικές. Αυτό το εργαλείο είναι το τελειότερο πνευματικό εργαλείο που σφυρηλάτησε ποτέ η ανθρώπινη νόησις".
"Η αρχαία Ελληνική Γλώσσα ήτο και είναι ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεοτέρων γλωσσών."
"Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είχε ανωτερότητα και εξακολουθεί να έχει απέναντι σε όλες τις νεώτερες γλώσσες και, γιατί όχι, απέναντι σε όλες τις λατινικές, γερμανικές ή σλαβικές. Αυτό το εργαλείο είναι το τελειότερο πνευματικό εργαλείο που σφυρηλάτησε ποτέ η ανθρώπινη νόησις".
Voltaire (Γάλλος διανοητής, διαφωτιστής):
"Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών."
"Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών."
Wilamowitz U. (Γερμανός φιλόλογος):
'Η Ελληνική φυλή, ανωτέρα κάθε άλλης, είναι και μητέρα κάθε πολιτισμού".
'Η Ελληνική φυλή, ανωτέρα κάθε άλλης, είναι και μητέρα κάθε πολιτισμού".
Zursen Albert:
"Δε μπορεί κανείς ν’ αναφερθεί στα Ελληνικά γράμματα, χωρίς να αναφέρει ότι και η ίδια η γλώσσα, μία από τις ωραιότερες απ’ όσες μίλησαν πoτέ οι άνθρωποι, εξακολουθεί να ζει και σήμερα στην επιστημονική ορολογία της εποχής μας, παρέχοντάς μας μία αστείρευτη πηγή νέων όρων".
"Δε μπορεί κανείς ν’ αναφερθεί στα Ελληνικά γράμματα, χωρίς να αναφέρει ότι και η ίδια η γλώσσα, μία από τις ωραιότερες απ’ όσες μίλησαν πoτέ οι άνθρωποι, εξακολουθεί να ζει και σήμερα στην επιστημονική ορολογία της εποχής μας, παρέχοντάς μας μία αστείρευτη πηγή νέων όρων".
Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ, "Παγκόσμια Ιστορία":
"Χωρίς τα θεμέλια που έθεσαν οι Έλληνες δεν θα υπήρχε ο νεώτερος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Η Ελληνική λογοτεχνία είναι η αρχαιότερη της Ευρώπης".
"Χωρίς τα θεμέλια που έθεσαν οι Έλληνες δεν θα υπήρχε ο νεώτερος ευρωπαϊκός πολιτισμός. Η Ελληνική λογοτεχνία είναι η αρχαιότερη της Ευρώπης".
Το 2012 ανακηρύχθηκε "Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου"
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1912-1991) αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο στην εξέλιξη της νεοελληνικής γραμματείας. Το έργο του εκτιμήθηκε στην εποχή του - μια μεγάλη περίοδο ζυμώσεων, πνευματικών, κοινωνικών και πολιτικών για τον ελληνισμό - ενώ εξακολουθεί να διαβάζεται και να συγκινεί τις νεότερες γενιές αναγνωστών.
Έχουν κυκλοφορήσει 39 ποιητικές συλλογές του (μεταξύ άλλων: "Φιλοσοφία των λουλουδιών", "Ο Προμηθέας ή Το παιχνίδι μιας μέρας", "Το βάθος του κόσμου", "Ο Ταΰγετος και η σιωπή" κ.ά.). Τα ποιήματα του Βρεττάκου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Το 1987 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος έφυγε από τη ζωή στις 4 Αυγούστου 1991.
Το Υπουργείο Πολιτισμού ανέθεσε στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) τον επιτελικό σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος.
Για την προετοιμασία του έργου το ΕΚΕΒΙ θα συνεργαστεί στενά με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης η οποία διαθέτει το πλήρες αρχείο του ποιητή (http://www.nikiforos.edu.gr/), καθώς και με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καραβά Λακωνίας.
"Όταν η Ελλάδα εγγυόταν για τη Γερμανία"
Δεν υπάρχει μόνο μεταφορά κεφαλαίων από τον ευρωπαϊκό βορρά στον ευρωπαϊκό νότο, ένα επίφοβο σενάριο για πολλούς στο Βορρά, ένα ευπρόσδεκτο σενάριο για πολλούς στο Νότο. Υπάρχει ή για την ακρίβεια υπήρξε στο παρελθόν και μεταφορά γοήτρου, και μάλιστα από τον ελληνικό Νότο στο γερμανικό Βορρά. Μας το υπενθυμίζει ο Marc Reichwein με άρθρο του αυτή την εβδομάδα στην εφημερίδα Die Welt και τίτλο "Όταν η Ελλάδα εγγυόταν για τη Γερμανία".
Τον 18ο αιώνα για παράδειγμα είχε διαδοθεί η μόδα, πολλές γερμανικές πόλεις σε αναζήτηση ιστορικού κλέους και πολιτιστικής λάμψης να χρησιμοποιούν αντονομασίες δανειζόμενες το ένδοξο όνομα της Αθήνας δίπλα στο πραγματικό, διεθνώς συνήθως άσημο ποτάμι που τις διέτρεχε. Έτσι το Marburg προτιμούσε να λέγεται Αθήνα του Lahn, το Göttingen Αθήνα του Leine, η Λειψία Αθήνα του Pleiße, η Halle Αθήνα των Αλυκών, η Βιτεμβέργη Αθήνα του Έλβα κοκ.
Παρά δήμον (ελληνικών) ονείρων
Τότε δεν ίσχυε το "Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη", οι δήμοι και κοινότητες και κυρίως οι γερμανικές πανεπιστημιουπόλεις χρειάζονταν μια ιστορική λάμψη που οι ίδιες δε διέθεταν και έτσι την δανείζονταν από την αρχαία Ελλάδα. Γράφει ο Reichwein: "Το όνομα της Αθήνας τον 18ο αιώνα ήταν ελκυστικό για πολλές γερμανικές πόλεις, επειδή τους εκόμιζε το συμβολικό κεφάλαιο που δεν είχαν. Αυτός ο πολλαπλασιασμός πολιτιστικού κέρδους έφθασε στο αποκορύφωμά του την εποχή του φιλελληνισμού τον 19ο αιώνα. Ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος ο Πρώτος εισήγαγε στα σαλόνια την ονομασία Αθήνα του Isar αντί για Μόναχο. Και η Βαϊμάρη πέρασε κάποια στιγμή ακόμα και στα σχολικά εγχειρίδια ως Αθήνα του Ilm." Φυσικά όλα αυτά που υπενθυμίζει ο Γερμανός δημοσιογράφος ανήκουν στο παρελθόν, η λάμψη της κλασσικής παιδείας υποχώρησε στον εικοστό αιώνα και μαζί της η φιλοδοξία των γερμανικών δήμων να κείνται παρά δήμον ελληνικών ονείρων. Στο μεταξύ αυτή η απροθυμία ενισχύεται και από την επικαιρότητα. Αυτές τις δύσκολες μέρες το όνομα Αθήνα, έστω και προσωρινά, έχει επικαλυφθεί από τη χροιά του απευκταίου, αναδίδει την οσμή μιας άμεσα επικείμενης κατάρρευσης.
Τα ποσοστά επί των κερδών
Επειδή όμως οι Γερμανοί δημοσιογράφοι ουδέποτε λησμονούν και την οικονομική πτυχή των θεμάτων που ερευνούν, ακόμα και των πολιτιστικών, ιδού πώς τελειώνει το άρθρο του Reichwein: «Σαν ιστορική προσωνυμία γερμανικών πόλεων η Αθήνα παραμένει μια αξιοπρόσεκτη περίπτωση. Και μαζί της η ιστορία μιας μεταφοράς γοήτρου για την οποία η Ελλάδα ευτυχώς ουδέποτε έκοψε τιμολόγιο. Αν κάποια μέρα, έστω και υποθετικά, η ελληνική αυτή τακτική άλλαζε, επειδή κάποιοι ευφάνταστοι δικηγόροι θα σκέφτονταν να ζητήσουν αναδρομικώς ποσοστά επί των συμβολικών κερδών της Γερμανίας από τη χρήση της αρχαίας μάρκας Αθήνα, ε τότε η Ελλάδα θα ορθοποδούσε εν μια νυκτί!»
Τότε δεν ίσχυε το "Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη", οι δήμοι και κοινότητες και κυρίως οι γερμανικές πανεπιστημιουπόλεις χρειάζονταν μια ιστορική λάμψη που οι ίδιες δε διέθεταν και έτσι την δανείζονταν από την αρχαία Ελλάδα. Γράφει ο Reichwein: "Το όνομα της Αθήνας τον 18ο αιώνα ήταν ελκυστικό για πολλές γερμανικές πόλεις, επειδή τους εκόμιζε το συμβολικό κεφάλαιο που δεν είχαν. Αυτός ο πολλαπλασιασμός πολιτιστικού κέρδους έφθασε στο αποκορύφωμά του την εποχή του φιλελληνισμού τον 19ο αιώνα. Ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος ο Πρώτος εισήγαγε στα σαλόνια την ονομασία Αθήνα του Isar αντί για Μόναχο. Και η Βαϊμάρη πέρασε κάποια στιγμή ακόμα και στα σχολικά εγχειρίδια ως Αθήνα του Ilm." Φυσικά όλα αυτά που υπενθυμίζει ο Γερμανός δημοσιογράφος ανήκουν στο παρελθόν, η λάμψη της κλασσικής παιδείας υποχώρησε στον εικοστό αιώνα και μαζί της η φιλοδοξία των γερμανικών δήμων να κείνται παρά δήμον ελληνικών ονείρων. Στο μεταξύ αυτή η απροθυμία ενισχύεται και από την επικαιρότητα. Αυτές τις δύσκολες μέρες το όνομα Αθήνα, έστω και προσωρινά, έχει επικαλυφθεί από τη χροιά του απευκταίου, αναδίδει την οσμή μιας άμεσα επικείμενης κατάρρευσης.
Επειδή όμως οι Γερμανοί δημοσιογράφοι ουδέποτε λησμονούν και την οικονομική πτυχή των θεμάτων που ερευνούν, ακόμα και των πολιτιστικών, ιδού πώς τελειώνει το άρθρο του Reichwein: «Σαν ιστορική προσωνυμία γερμανικών πόλεων η Αθήνα παραμένει μια αξιοπρόσεκτη περίπτωση. Και μαζί της η ιστορία μιας μεταφοράς γοήτρου για την οποία η Ελλάδα ευτυχώς ουδέποτε έκοψε τιμολόγιο. Αν κάποια μέρα, έστω και υποθετικά, η ελληνική αυτή τακτική άλλαζε, επειδή κάποιοι ευφάνταστοι δικηγόροι θα σκέφτονταν να ζητήσουν αναδρομικώς ποσοστά επί των συμβολικών κερδών της Γερμανίας από τη χρήση της αρχαίας μάρκας Αθήνα, ε τότε η Ελλάδα θα ορθοποδούσε εν μια νυκτί!»
Φυσικά ο Γερμανός δημοσιογράφος αστειεύεται. Αλλά σε ένα θεωρητικό συμψηφισμό κερδών και απωλειών, συμβολικών και πραγματικών, μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας, οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι επί αιώνες υπήρξε θεαματική μεταφορά πολιτιστικών κεφαλαίων από Νότο προς Βορρά.
Σπύρος Μοσκόβου
www.voanews.com
Οι κατασχεμένοι Κούροι επιστρέφουν στο σπίτι τους
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κορίνθου επιστρέφουν οι δύο Κούροι που είχαν κατασχεθεί σε χέρια αρχαιοκαπήλων τον Οκτώβριο του 2010 και έκτοτε βρίσκονταν στο Εθνικό Αρχαιολογικό. Στην Κόρινθο οι Κούροι θα συγκολληθούν, θα συντηρηθούν γενικότερα και στο τέλος θα εκτεθούν, αφού προηγουμένως θα ετοιμαστεί ειδικός χώρος για τους υποδεχθεί. Επίσης....
θα γίνει ειδική αντισεισμική μελέτη προκειμένου τα δύο αρχαϊκά γλυπτά να εκτεθούν στο μουσείο με ασφάλεια.
Την απόφαση έλαβε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο με την γενική γραμματέα του ΥΠΠΟ κυρία Λίνα Μενδώνη να διευκρινίζει ότι είναι θέμα αρχής η επιστροφή των αρχαιοτήτων στον χώρο όπου ανακαλύφθηκαν, όπως είχε συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν και με την Κόρη της Καλύμνου, που γύρισε στο Μουσείο του νησιού. Το αίτημα της επιστροφής είχε διατυπώσει άλλωστε και η τοπική κοινωνία.
Στο μεταξύ, στην περιοχή Κλένια Κορίνθου, όπου τοποθετείται η αρχαία Τενέα και όπου οι λαθρανασκαφείς είχαν ανακαλύψει τους Κούρους, η αρχαιολογική έρευνα η οποία συνεχίζεται, έχει φέρει στο φως ως σήμερα, 68 αρχαίους τάφους. Πρόκειται δηλαδή για ένα αρχαίο νεκροταφείο το οποίο χρονολογείται στην ίδια εποχή με αυτή των Κούρων, στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Εκεί η ανασκαφή της ΛΖ’ Εφορίας Αρχαιοτήτων είχε εντοπίσει και τα ελλείποντα – αρχικώς - τμήματα των δύο αγαλμάτων, συγκεκριμένα τα δεξιά άκρα τους.
το Βήμα
θα γίνει ειδική αντισεισμική μελέτη προκειμένου τα δύο αρχαϊκά γλυπτά να εκτεθούν στο μουσείο με ασφάλεια.
Την απόφαση έλαβε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο με την γενική γραμματέα του ΥΠΠΟ κυρία Λίνα Μενδώνη να διευκρινίζει ότι είναι θέμα αρχής η επιστροφή των αρχαιοτήτων στον χώρο όπου ανακαλύφθηκαν, όπως είχε συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν και με την Κόρη της Καλύμνου, που γύρισε στο Μουσείο του νησιού. Το αίτημα της επιστροφής είχε διατυπώσει άλλωστε και η τοπική κοινωνία.
Στο μεταξύ, στην περιοχή Κλένια Κορίνθου, όπου τοποθετείται η αρχαία Τενέα και όπου οι λαθρανασκαφείς είχαν ανακαλύψει τους Κούρους, η αρχαιολογική έρευνα η οποία συνεχίζεται, έχει φέρει στο φως ως σήμερα, 68 αρχαίους τάφους. Πρόκειται δηλαδή για ένα αρχαίο νεκροταφείο το οποίο χρονολογείται στην ίδια εποχή με αυτή των Κούρων, στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Εκεί η ανασκαφή της ΛΖ’ Εφορίας Αρχαιοτήτων είχε εντοπίσει και τα ελλείποντα – αρχικώς - τμήματα των δύο αγαλμάτων, συγκεκριμένα τα δεξιά άκρα τους.
το Βήμα
Πλάτωνας: Ο Μύθος του σπηλαίου (Βίντεο)
Ο μύθος του σπηλαίου που βρίσκεται στο 7ο κεφάλαιο της "Πολιτείας" του Πλάτωνα διέπεται από μια αλληγορική σημασία, σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι ζούμε σαν φυλακισμένοι μέσα στις παραισθήσεις και τις αυταπάτες και δεν μπορούμε να γνωρίσουμε την αλήθεια, καθώς μας εμποδίζουν τα δεσμά των αισθήσεων, αλλά και τα δεσμά των εξουσιαστών, που χειραγωγούν τις αισθήσεις μας, ώστε να αντιλαμβανόμαστε μόνο την πραγματικότητα όπως την καθορίζουν εκείνοι.
Αν όμως παρατηρήσει κανείς και στην θέση της άγνοιας προσθέσει την κοινωνική αναλγησία σε συνδυασμό με την πολιτική αβελτηρία που χαρακτηρίζει τις μέρες μας θα βρει ομοιότητες μέσα από την διαχρονική αλληγορική σημασία του μύθου, με την καθημερινότητα του σήμερα.
Το δυστηχές είναι, ότι ενώ στο μύθο κάποια στιγμή μερικοί δεσμώτες απαλλάσσονται από την επιρροή των δογμάτων, χάρη στην παιδεία και τον ορθολογισμό και με καθαρή σκέψη πλέον μπορούν να γνωρίσουν την αλήθεια, βασιζόμενοι σε αποδείξεις, η νοχελικότητα του σήμερα το μόνο που προοιωνίζει είναι ένα δυσοίωνο και καταστροφικό μέλλον.
Συρτάκι για Γκίνες στη Ρόδο
Στο χωριό Κρεμαστή στη Ρόδο θα διοργανωθεί το μεγαλύτερο συρτάκι του κόσμου με σκοπό τη διεκδίκηση μιας θέσης στο Βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.
Όσον αφορά το διαδικαστικό μέρος οι άδειες έχουν ήδη δοθεί από την επιτροπή ρεκόρ και οι διοργανωτές έχουν ξεκινήσει τις προετοιμασίες. Η ιδέα είναι του πολιτιστικού συλλόγου ΕΦΑΚ και ως ημερομηνία διεξαγωγής έχει οριστεί η 31η Ιουλίου 2011. Στόχος είναι να συγκεντρωθούν 2.000 άτομα και να χορέψουν συρτάκι στους ρυθμούς του "Ζορμπά".
Όσον αφορά το διαδικαστικό μέρος οι άδειες έχουν ήδη δοθεί από την επιτροπή ρεκόρ και οι διοργανωτές έχουν ξεκινήσει τις προετοιμασίες. Η ιδέα είναι του πολιτιστικού συλλόγου ΕΦΑΚ και ως ημερομηνία διεξαγωγής έχει οριστεί η 31η Ιουλίου 2011. Στόχος είναι να συγκεντρωθούν 2.000 άτομα και να χορέψουν συρτάκι στους ρυθμούς του "Ζορμπά".
Στην Κική Δημουλά το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας
Στη σύντομη ομιλία της η κ.Δημουλά υπογράμμισε ότι "Κάθε βραβείο που είναι μεγάλο μας καθησυχάζει ότι έπιασαν τόπο όλα αυτά που γράφαμε και στέλναμε στους αναγνώστες μας. Το βραβείο από την πολιτεία σημαίνει ότι σε ψήφισε ομόφωνα η πατρίδα. Τίμησε το εκεί που βρέθηκα και το πώς".
"Χωρίς διάθεση μετριοφροσύνης περιλαμβάνομαι σε αυτούς που η έννοια μεγάλο με έλκει, αν και όλες αυτές τις τιμές τις παίρνει το ανικανοποίητο που με ωθεί στη δημιουργία" πρόσθεσε και τελείωσε λέγοντας ότι "η ποίηση δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εμφύτευση της γλώσσας στα δεινά".
Από την πλευρά του, ο υπουργός σημείωσε ότι "έχουμε δεσμευτεί να εκσυγχρονίσουμε τα Βραβεία. Θέσαμε τρεις βασικούς στόχους για την επανεκκίνηση του θεσμού: πρώτον να αναδειχτούν και να ενισχυθούν νέες φωνές, να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και ο θεσμός να αποκτήσει διαφάνεια".
Ακόμη αναφέρθηκε στην επιτυχημένη, όπως είπε, Έκθεση Βιβλίου της Θεσσαλονίκης, σημειώνοντας ότι "δεν θα εγκαταλείψουμε την Έκθεση και θα την εμπλουτίσουμε ακόμη περισσότερο".
Τέλος, επισήμανε ότι "ενώ η κρίση έχει χτυπήσει την εμπορική διάσταση του βιβλίου, δεν έχει χτυπήσει τη δημιουργικότητά του".
Αναλυτικά τα βραβεία έχουν ως εξής:
- Βραβείο Ποίησης: Στον Παντελή Μπουκάλα τη συλλογή του «Ρήματα» (εκδόσεις Άγρα).
- Βραβείο Διηγήματος: Στον Παναγιώτη Κουσαθανά για τη συλλογή «Λοξές ιστορίες που τελειώνουν με ερωτηματικό» (εκδόσεις Ίνδικτος), ο οποίος ανακοίνωσε ότι παραχωρεί το χρηματικό έπαθλο στην κοινωφελή στέγη «Παράδοση» της Μυκόνου.
- Βραβείο Μυθιστορήματος: Στη Βασιλική Ηλιοπούλου για το «Σμιθ» (εκδόσεις Πόλις).
- Βραβείου Δοκιμίου - Κριτικής: Στον Άγγελο Χανιώτη για το έργο του «Θεατρικότητα και δημόσιος βίος στον ελληνιστικό κόσμο» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης).
- Βραβείο Χρονικού - Μαρτυρίας: Στον Γιώργο Βέη για το έργο του «Από το Τόκιο στο Χαρτούμ: Μαρτυρίες, συνδηλώσεις» (εκδόσεις Κέδρος).
- Βραβείο Περιοδικού: Εξ ημισείας στα περιοδικά «Το Δέντρο» και «Διαβάζω».
- Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού βιβλίου: Εξ ημισείας στον Βασίλη Παπαθεοδώρου για το βιβλίο του «Στη διαπασών» (εκδόσεις Καστανιώτης) και στον Μάνο Κοντολέων για το βιβλίο του «Πολύτιμα δώρα» (εκδόσεις Πατάκης).
- Βραβείο Εικονογράφησης Παιδικού βιβλίου: Στη Φωτεινή Στεφανίδη για την εικονογράφηση του βιβλίου «Η σκυλίσια ζωή του γάτου ΤΖΟΝ ΑΦΕΝΤΟΥΛΗ» του Χρήστου Μπουλώτη (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα)
- Το Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά δεν απονεμήθηκε.
- Βραβείο μετάφρασης έργου ελληνικής λογοτεχνίας σε ξένη γλώσσα: Στην Ζντράβκα Μιχαήλοβα για τη μετάφραση στη βουλγαρική γλώσσα του έργου «Γραφή του Παντόπτη» (Ανθολογία ποιημάτων) του Γιάννη Ρίτσου (εκδόσεις «Stigmati»).
- Βραβείο μετάφρασης έργου ξένης λογοτεχνίας στην ελληνική γλώσσα: Στην Αθηνά Δημητριάδου για τη μετάφραση του έργου «Αγανάκτηση» του Φίλιπ Ροθ (εκδόσεις «Πόλις»).
tanea.gr
Αναδίπλωση της αυστριακής Βουλής στην υπόθεση "λογοκρισίας" του Μίκη Θεοδωράκη
Αναδίπλωση στην απόφαση της προέδρου της αυστριακής Βουλής, Μπάρμπαρα Πράμερ, να ματαιώσει την προγραμματισμένη για χθες παρουσίαση του μνημειώδους έργου "Μαουτχάουζεν" του κορυφαίου Έλληνα συνθέτη και διεθνώς γνωστού αγωνιστή της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, Μίκη Θεοδωράκη, στην τελετή μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού στην αυστριακή Εθνοσυνέλευση, κάνει σήμερα το απόγευμα, με ανακοίνωσή του, το Γραφείο Τύπου της αυστριακής Βουλής, η οποία μεταδόθηκε και από το Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ΑΡΑ.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, με αφορμή τα δημοσιεύματα σχετικά με το μουσικό πρόγραμμα της χθεσινής εκδήλωσης μνήμης στο κοινοβούλιο κατά της βίας και του ρατσισμού η πρόεδρος του εθνικού κοινοβουλίου Mπάρμπαρα Πράμερ έλαβε σήμερα την ακόλουθη θέση:
Στην αρχή είχε σχεδιαστεί η εκτέλεση της Καντάτας Μαουτχάουζεν του Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη. Πριν από την εκδήλωση της έγινε γνωστό η ύπαρξη μιας αντιπαράθεσης για δήθεν αντισημιτικές δηλώσεις του κύριου Θεοδωράκη. "Χωρίς να είμαι σε θέση να ελέγξω και να λάβω με κάποιο τρόπο θέση ως προς το περιεχόμενο αυτών των κατηγοριών αποφάσισα την αλλαγή του μουσικού προγράμματος της εκδήλωσης. Θεώρησα σημαντικό ότι δεν θα πρέπει το θέμα αυτό να αποπροσανατολίσει από το πραγματικό νόημα και περιεχόμενο της επετείου αυτής", τονίζει χαρακτηριστικά η κ. Πράμερ, ως προς τους λόγους για τη λήψη αυτής της απόφασής της.
Όπως αναφερόταν απόψε από το Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας της ελληνικής πρεσβείας στη Βιέννη, ο Έλληνας πρέσβης στην Αυστρία, Παναγιώτης Ζωγράφος, είχε πριν την έκδοση της σχετικής ανακοίνωσης, επαφή με το γραφείο της προέδρου της αυστριακής Βουλής, ζητώντας εξηγήσεις για το όλο θέμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ στη Βιέννη, της απόφασης αυτής της προέδρου της αυστριακής Βουλής είχε προηγηθεί στα μέσα Απριλίου, ανοικτή επιστολή προς την κ. Πράμερ, του αντιπροέδρου μιας Επιτροπής για τη Χριστιανοεβραική Συνεργασία, Βίλι Βάιστς, στην οποία εκείνος απέρριπτε την επίσημη πρόσκλησή του από την κ. Πράμερ να παραστεί στην χθεσινή Τελετή Μνήμης στην αυστριακή Εθνοσυνέλευση.
Στην ανοικτή επιστολή του, ο κ. Βάιστς, αιτιολογώντας την απόρριψη της πρόσκλησης, τόνιζε πως με αυτή η κ. Πράμερ περιμένει από "ένα βιεννέζο Εβραίο με βιενέζικες ρίζες, σε ανάμνηση της εκτόπισης των γονέων του το 1938 και της δολοφονίας ενός μεγάλου μέρους της οικογένειας, να αφουγκραστεί τη μουσική κάποιου που δηλώνει το 2011 αντισημίτης".
Στη μακρά ανοικτή επιστολή και σε πολύ έντονο τόνο, παρατίθενται δήθεν αντισημιτικές δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη, όπως κατά την παρουσίαση ενός βιβλίου του στις 4 Νοεμβρίου του 2003, δηλώσεις που χαρακτηρίστηκαν από κάποιους "αντισημιτικές", κάτι που είχε αντικρούσει κατηγορηματικά ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης.
Είναι γνωστό πως ο Μίκης Θεοδωράκης είχε επισημάνει τότε πως ο ίδιος πάντα υποστήριζε την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και υπήρξε ήδη στη δεκαετία του 1970 μεσολαβητής μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, διευκρινίζοντας συγχρόνως πως η κριτική του αφορούσε ως εκ τούτου την πολιτική του τότε Ισραηλινού πρωθυπουργού Αριέλ Σαρόν.
Ο σχετικός σάλος για την συγκεκριμένη στάση της προέδρου της αυστριακής Βουλής δημιουργήθηκε μετά τη χθεσινή είδηση της δημόσιας Αυστριακής Ραδιοφωνίας (και νωρίτερα του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων ΑΡΑ), για απόφαση της κ. Πράμερ, αλλαγής του προγράμματος της χθεσινής Τελετής Μνήμης στη Βουλή, με ματαίωση της παρουσίασης του "Μαουτχάουζεν" και αντικατάσταση με άλλα μουσικά έργα.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, με αφορμή τα δημοσιεύματα σχετικά με το μουσικό πρόγραμμα της χθεσινής εκδήλωσης μνήμης στο κοινοβούλιο κατά της βίας και του ρατσισμού η πρόεδρος του εθνικού κοινοβουλίου Mπάρμπαρα Πράμερ έλαβε σήμερα την ακόλουθη θέση:
Στην αρχή είχε σχεδιαστεί η εκτέλεση της Καντάτας Μαουτχάουζεν του Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη. Πριν από την εκδήλωση της έγινε γνωστό η ύπαρξη μιας αντιπαράθεσης για δήθεν αντισημιτικές δηλώσεις του κύριου Θεοδωράκη. "Χωρίς να είμαι σε θέση να ελέγξω και να λάβω με κάποιο τρόπο θέση ως προς το περιεχόμενο αυτών των κατηγοριών αποφάσισα την αλλαγή του μουσικού προγράμματος της εκδήλωσης. Θεώρησα σημαντικό ότι δεν θα πρέπει το θέμα αυτό να αποπροσανατολίσει από το πραγματικό νόημα και περιεχόμενο της επετείου αυτής", τονίζει χαρακτηριστικά η κ. Πράμερ, ως προς τους λόγους για τη λήψη αυτής της απόφασής της.
Όπως αναφερόταν απόψε από το Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας της ελληνικής πρεσβείας στη Βιέννη, ο Έλληνας πρέσβης στην Αυστρία, Παναγιώτης Ζωγράφος, είχε πριν την έκδοση της σχετικής ανακοίνωσης, επαφή με το γραφείο της προέδρου της αυστριακής Βουλής, ζητώντας εξηγήσεις για το όλο θέμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ στη Βιέννη, της απόφασης αυτής της προέδρου της αυστριακής Βουλής είχε προηγηθεί στα μέσα Απριλίου, ανοικτή επιστολή προς την κ. Πράμερ, του αντιπροέδρου μιας Επιτροπής για τη Χριστιανοεβραική Συνεργασία, Βίλι Βάιστς, στην οποία εκείνος απέρριπτε την επίσημη πρόσκλησή του από την κ. Πράμερ να παραστεί στην χθεσινή Τελετή Μνήμης στην αυστριακή Εθνοσυνέλευση.
Στην ανοικτή επιστολή του, ο κ. Βάιστς, αιτιολογώντας την απόρριψη της πρόσκλησης, τόνιζε πως με αυτή η κ. Πράμερ περιμένει από "ένα βιεννέζο Εβραίο με βιενέζικες ρίζες, σε ανάμνηση της εκτόπισης των γονέων του το 1938 και της δολοφονίας ενός μεγάλου μέρους της οικογένειας, να αφουγκραστεί τη μουσική κάποιου που δηλώνει το 2011 αντισημίτης".
Στη μακρά ανοικτή επιστολή και σε πολύ έντονο τόνο, παρατίθενται δήθεν αντισημιτικές δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη, όπως κατά την παρουσίαση ενός βιβλίου του στις 4 Νοεμβρίου του 2003, δηλώσεις που χαρακτηρίστηκαν από κάποιους "αντισημιτικές", κάτι που είχε αντικρούσει κατηγορηματικά ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης.
Είναι γνωστό πως ο Μίκης Θεοδωράκης είχε επισημάνει τότε πως ο ίδιος πάντα υποστήριζε την ειρηνική συνύπαρξη των λαών και υπήρξε ήδη στη δεκαετία του 1970 μεσολαβητής μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, διευκρινίζοντας συγχρόνως πως η κριτική του αφορούσε ως εκ τούτου την πολιτική του τότε Ισραηλινού πρωθυπουργού Αριέλ Σαρόν.
Ο σχετικός σάλος για την συγκεκριμένη στάση της προέδρου της αυστριακής Βουλής δημιουργήθηκε μετά τη χθεσινή είδηση της δημόσιας Αυστριακής Ραδιοφωνίας (και νωρίτερα του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων ΑΡΑ), για απόφαση της κ. Πράμερ, αλλαγής του προγράμματος της χθεσινής Τελετής Μνήμης στη Βουλή, με ματαίωση της παρουσίασης του "Μαουτχάουζεν" και αντικατάσταση με άλλα μουσικά έργα.
Σύμφωνα με την είδηση, η πρόεδρος της αυστριακής Βουλής αιτιολόγησε την απόφασή της επικαλούμενη τις "επανειλημμένες αντισημιτικές δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη τα προηγούμενα χρόνια, με τις οποίες ο ίδιος άφησε άσχημες εντυπώσεις".
Για πολλούς, η απόφαση υπήρξε προσβολή στο πρόσωπο του Μίκη Θεοδωράκη του οποίου το όνομα ταυτίστηκε στα πέρατα του πλανήτη, όσο κανενός άλλου, με τον αιώνιο, χωρίς εθνικές ή άλλες διακρίσεις, αγώνα του ανθρώπου για την κατάκτηση της Ελευθερίας και την υπεράσπιση της Δημοκρατίας.
Επιπλέον θεωρήθηκε πως με τη ματαίωση της παρουσίασης του συγκεκριμένου έργου, προσβάλλεται και η μνήμη του πρόσφατα εκλιπόντα μεγάλου Έλληνα συγγραφέα, ποιητή και Ακαδημαϊκού, Ιάκωβου Καμπανέλλη, που έγραψε τα ποιήματα του "Μαουτχάουζεν" και ο οποίος υπήρξε κρατούμενος στο ομώνυμο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Η Ημέρα Μνήμης (κατά της βίας και του ρατσισμού) που τιμήθηκε χθες από την αυστριακή Εθνοσυνέλευση παρουσία του ομοσπονδιακού προέδρου της Αυστρίας, Χάιντς Φίσερ, καθιερώθηκε και γιορτάζεται από το 1997 και μετά, κάθε χρόνο την 5η Μαίου, επέτειο απελευθέρωσης του πρώην ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν όπου στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πάνω από 122.000 κρατούμενοι, ανάμεσά τους και 3.700 Έλληνες, θανατώθηκαν από τους Ναζί.
Σημειώνεται πως η κ. Πράμερ, ως πρόεδρος της αυστριακής Βουλής, πρόκειται να ηγηθεί της αυστριακής αντιπροσωπείας με συμμετοχή μελών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, στις τελετές μνήμες που θα πραγματοποιηθούν μεθαύριο Κυριακή 8 Μαίου στις πρώην εγκαταστάσεις του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν, έξω από το ομώνυμο χωριό, 170 χιλιόμετρα δυτικά της Βιέννης.
Στις τελετές αναμένονται δεκάδες αντιπροσωπείες με πολλές χιλιάδες συμμετέχοντες από όλες τις χώρες της Ευρώπης που είχαν εκεί τα θύματά τους, ανάμεσά τους και ελληνική η οποία, στο ελληνικό μνημείο στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης, θα τιμήσει με τρισάγιο, ομιλίες, καταθέσεις στεφάνων και παρουσίαση του έργου "Μαουτχάουζεν" από το μουσικό σχήμα της Βιέννης "Οι Έλληνες", τη μνήμη των 3.700 Ελλήνων που υπήρξαν εκεί θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Μίκης Θεοδωράκης, έχοντας δίπλα του τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά το μελοποιημένο το 1966, μνημειώδες έργο του "Μαουτχάουζεν" σε ποίηση Καμπανέλλη, στον τόπο του μαρτυρίου στο Μαουτχάουζεν το Μάιο του 1988, σε μια ιστορική συναυλία του με την Μαρία Φαραντούρη, την Ελινόαρ Μοάβ-Βιντιάδη και την Ανατολικογερμανίδα Γκίζελα Μάι, παρουσία του τότε καγκελάριου της Αυστρίας Φραντς Βρανίτσκι και δεκάδων χιλιάδων προσκυνητών από όλη την Ευρώπη.
Επιπλέον θεωρήθηκε πως με τη ματαίωση της παρουσίασης του συγκεκριμένου έργου, προσβάλλεται και η μνήμη του πρόσφατα εκλιπόντα μεγάλου Έλληνα συγγραφέα, ποιητή και Ακαδημαϊκού, Ιάκωβου Καμπανέλλη, που έγραψε τα ποιήματα του "Μαουτχάουζεν" και ο οποίος υπήρξε κρατούμενος στο ομώνυμο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Η Ημέρα Μνήμης (κατά της βίας και του ρατσισμού) που τιμήθηκε χθες από την αυστριακή Εθνοσυνέλευση παρουσία του ομοσπονδιακού προέδρου της Αυστρίας, Χάιντς Φίσερ, καθιερώθηκε και γιορτάζεται από το 1997 και μετά, κάθε χρόνο την 5η Μαίου, επέτειο απελευθέρωσης του πρώην ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν όπου στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου πάνω από 122.000 κρατούμενοι, ανάμεσά τους και 3.700 Έλληνες, θανατώθηκαν από τους Ναζί.
Σημειώνεται πως η κ. Πράμερ, ως πρόεδρος της αυστριακής Βουλής, πρόκειται να ηγηθεί της αυστριακής αντιπροσωπείας με συμμετοχή μελών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, στις τελετές μνήμες που θα πραγματοποιηθούν μεθαύριο Κυριακή 8 Μαίου στις πρώην εγκαταστάσεις του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν, έξω από το ομώνυμο χωριό, 170 χιλιόμετρα δυτικά της Βιέννης.
Στις τελετές αναμένονται δεκάδες αντιπροσωπείες με πολλές χιλιάδες συμμετέχοντες από όλες τις χώρες της Ευρώπης που είχαν εκεί τα θύματά τους, ανάμεσά τους και ελληνική η οποία, στο ελληνικό μνημείο στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης, θα τιμήσει με τρισάγιο, ομιλίες, καταθέσεις στεφάνων και παρουσίαση του έργου "Μαουτχάουζεν" από το μουσικό σχήμα της Βιέννης "Οι Έλληνες", τη μνήμη των 3.700 Ελλήνων που υπήρξαν εκεί θύματα της ναζιστικής θηριωδίας στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Μίκης Θεοδωράκης, έχοντας δίπλα του τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά το μελοποιημένο το 1966, μνημειώδες έργο του "Μαουτχάουζεν" σε ποίηση Καμπανέλλη, στον τόπο του μαρτυρίου στο Μαουτχάουζεν το Μάιο του 1988, σε μια ιστορική συναυλία του με την Μαρία Φαραντούρη, την Ελινόαρ Μοάβ-Βιντιάδη και την Ανατολικογερμανίδα Γκίζελα Μάι, παρουσία του τότε καγκελάριου της Αυστρίας Φραντς Βρανίτσκι και δεκάδων χιλιάδων προσκυνητών από όλη την Ευρώπη.
omogeneia.ana-mpa.gr
Ορίστηκε ο κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του Ν. Καζαντζάκη
Σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, μοναδικός κληρονόμος των πνευματικών δικαιωμάτων του Ν. Καζαντζάκη είναι ο θετός υιός της Ελένης Καζαντζάκη, Πάτροκλος Σταύρου.
Ο μοναδικός δικαιούχος των πνευματικών δικαιωμάτων του όλου έργου του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη είναι το υιοθετημένο παιδί της Ελένης Καζαντζάκη, Πάτροκλος Σταύρου, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 346/2011 αμετάκλητη δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου.
Οι αρεοπαγίτες θέτοντας τέρμα στην επτάχρονη δικαστική διένεξη, απέρριψαν τις αιτήσεις των αδελφών Θεοδώρας Σακλαμπάνη-Προγκίδη (ζει μόνιμα στο Παρίσι) και της Αναστασίας Σακλαμπάνη-Τσουχνικά (ζει μόνιμα στο Μόναχο), εγγονών της αδελφής του Νίκου Καζαντζάκη, Αναστασίας Σακλαμπάνη.
Ο μεγάλος συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 18 Φεβρουαρίου 1883 και απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 1957, σε ηλικία 74 ετών, στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, κατόπιν μακροχρόνιας νόσου (λευχαιμίας).
Πρώτη γυναίκα του Καζαντζάκη (1911) ήταν η ποιήτρια, πεζογράφος και θεατρική συγγραφέας Γαλάτεια Καζαντζάκη, κόρη του λόγιου εκδότη Στυλιανού Αλεξίου, με την οποία χώρισε το 1926.
Η Ελένη Σαμίου παντρεύτηκε τον Καζαντζάκη το 1945. Είχαν συνδεθεί όμως ήδη από το 1924, όταν εκείνη ήταν 21 ετών και ο Καζαντζάκης 41 ετών. Από το 1946 το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Αντίμπ της Νότιας Γαλλίας. Μετά το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη το 1957, η Ελένη μετακόμισε στη Γενεύη όπου και έμεινε ως το 1989. Την ίδια χρονιά, κατόπιν τροχαίου ατυχήματος, η Ελένη εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και μάλιστα στο σπίτι που είχε στη Βούλα ο Πάτροκλος και η Μαίρη Σταύρου.
Το 1982 η Ελένη Καζαντζάκη υιοθέτησε τον Πάτροκλο Σταύρου και το 1995 με συμβολαιογραφική πράξη γονικής παροχής έδωσε τα πνευματικά δικαιώματα επί του έργου του Νίκου Καζαντζάκη στο θετό γιο της.
Ο μεγάλος συγγραφέας είχε δύο αδελφές. Την Ελένη Θεοδοσιάδη, η οποία πέθανε άτεκνη σε ηλικία 104 ετών και την Αναστασία Σακλαμπάνη, η οποία είχε απογόνους. Όμως, οι εγγονές της Σακλαμπάνη, αδελφές Θεοδώρα Προγκίδη και Αναστασία Τσουχνικά αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα πνευματικά δικαιώματα του Ν. Καζαντζάκη. Έτσι άρχισε η δικαστική διαμάχη.
Υπενθυμίζεται ότι ο Πάτροκλος Σταύρου (φωτογραφία) διετέλεσε υφυπουργός του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και των τριών επόμενων Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για το έργο του. Επίσης, η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορά της και η Ελληνική πολιτεία τον τίμησε με την απονομή του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Φοίνικος.
Ο δικηγόρος του Πάτροκλου Σταύρου, Αντ. Βγόντζας, σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι το υπουργείο Πολιτισμού έχει συστήσει επιτροπή για την έκδοση, μετάφραση, κ.λπ. του έργου του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα. Και υπογραμμίζει ο δικηγόρος ότι ο κ. Σταύρου έχει ήδη προσφύγει στη Διοικητική Δικαιοσύνη για την ακύρωση της απόφασης αυτής του υπουργείου Πολιτισμού.
Οι αρεοπαγίτες θέτοντας τέρμα στην επτάχρονη δικαστική διένεξη, απέρριψαν τις αιτήσεις των αδελφών Θεοδώρας Σακλαμπάνη-Προγκίδη (ζει μόνιμα στο Παρίσι) και της Αναστασίας Σακλαμπάνη-Τσουχνικά (ζει μόνιμα στο Μόναχο), εγγονών της αδελφής του Νίκου Καζαντζάκη, Αναστασίας Σακλαμπάνη.
Ο μεγάλος συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 18 Φεβρουαρίου 1883 και απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 1957, σε ηλικία 74 ετών, στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, κατόπιν μακροχρόνιας νόσου (λευχαιμίας).
Πρώτη γυναίκα του Καζαντζάκη (1911) ήταν η ποιήτρια, πεζογράφος και θεατρική συγγραφέας Γαλάτεια Καζαντζάκη, κόρη του λόγιου εκδότη Στυλιανού Αλεξίου, με την οποία χώρισε το 1926.
Η Ελένη Σαμίου παντρεύτηκε τον Καζαντζάκη το 1945. Είχαν συνδεθεί όμως ήδη από το 1924, όταν εκείνη ήταν 21 ετών και ο Καζαντζάκης 41 ετών. Από το 1946 το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Αντίμπ της Νότιας Γαλλίας. Μετά το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη το 1957, η Ελένη μετακόμισε στη Γενεύη όπου και έμεινε ως το 1989. Την ίδια χρονιά, κατόπιν τροχαίου ατυχήματος, η Ελένη εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και μάλιστα στο σπίτι που είχε στη Βούλα ο Πάτροκλος και η Μαίρη Σταύρου.
Το 1982 η Ελένη Καζαντζάκη υιοθέτησε τον Πάτροκλο Σταύρου και το 1995 με συμβολαιογραφική πράξη γονικής παροχής έδωσε τα πνευματικά δικαιώματα επί του έργου του Νίκου Καζαντζάκη στο θετό γιο της.
Ο μεγάλος συγγραφέας είχε δύο αδελφές. Την Ελένη Θεοδοσιάδη, η οποία πέθανε άτεκνη σε ηλικία 104 ετών και την Αναστασία Σακλαμπάνη, η οποία είχε απογόνους. Όμως, οι εγγονές της Σακλαμπάνη, αδελφές Θεοδώρα Προγκίδη και Αναστασία Τσουχνικά αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα πνευματικά δικαιώματα του Ν. Καζαντζάκη. Έτσι άρχισε η δικαστική διαμάχη.
Υπενθυμίζεται ότι ο Πάτροκλος Σταύρου (φωτογραφία) διετέλεσε υφυπουργός του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και των τριών επόμενων Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για το έργο του. Επίσης, η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών τον αναγόρευσε επίτιμο διδάκτορά της και η Ελληνική πολιτεία τον τίμησε με την απονομή του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Φοίνικος.
Ο δικηγόρος του Πάτροκλου Σταύρου, Αντ. Βγόντζας, σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι το υπουργείο Πολιτισμού έχει συστήσει επιτροπή για την έκδοση, μετάφραση, κ.λπ. του έργου του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα. Και υπογραμμίζει ο δικηγόρος ότι ο κ. Σταύρου έχει ήδη προσφύγει στη Διοικητική Δικαιοσύνη για την ακύρωση της απόφασης αυτής του υπουργείου Πολιτισμού.
Τα έθιμα της Πρωτομαγιάς σε όλη την Ελλάδα
H Πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Είναι η πρώτη ημέρα του Μαΐου και η γιορτή της Άνοιξης. Ο Μάιος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maia (Μάγια), η οποία ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη Μαία που σημαίνει τροφός και μητέρα.Η Μάγια ταυτίστηκε με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή στον οποίο αφιερώθηκε ο μήνας Μάιος.
Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο οποίος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, που τον μήνα αυτόν βγαίνει από τον Άδη κι έρχεται στη γη. Γιορτές γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη που τις έλεγαν "ροσύλλια" τις οποίες διατήρησαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.
Για τη λαϊκή αντίληψη, στο μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σηματοδοτεί την τελική νίκη του καλοκαιριού απέναντι στον χειμώνα, την κατίσχυση της ζωής επί του θανάτου και έχει ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές για τη γονιμότητα των αγρών και, κατ' επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.
Η αρχαιότατη γιορτή της Πρωτομαγιάς συνεχίστηκε στο διάβα των αιώνων με επισημότητα και με διάφορες μορφές και εκδηλώσεις. Μία από τις παλαιότερες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, η γιορτή των λουλουδιών, η πρώτη επίσημη γιορτή ανθέων των Ελλήνων.
Τα Ανθεστήρια, κατά τη διάρκεια των οποίων πομπές με κανηφόρες που έφερναν άνθη βάδιζαν με μεγαλοπρέπεια προς τα ιερά, ιδρύθηκαν πρώτα στην Αθήνα και έπειτα πήραν πανελλήνια μορφή, αφού διαδόθηκαν και σ άλλες πόλεις της Ελλάδος. Σύμφωνα με το μύθο, στα Ανθεστήρια «ανασταινόταν» ο… σκοτωμένος θεός Ευάνθης, επίθετο του Διόνυσου, από το χυμένο αίμα του οποίου φύτρωσε η άμπελος.
Όταν οι Ρωμαίοι κατάκτησαν την Ελλάδα, η γιορτή της Πρωτομαγιάς, δεν έπαψε να υπάρχει αλλά εμπλουτίστηκε γιατί και οι δύο λαοί πίστευαν, ότι τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν την ομορφιά των θεών και φέρνουν δύναμη, δόξα , ευτυχία και υγεία.
Με το πέρασμα των αιώνων, η αρχική έννοια της Πρωτομαγιάς αλλοιώθηκε και επιβίωσαν έθιμα ως απλές λαϊκές γιορτές ( περιφορά δέντρων, πράσινων κλαδιών ή στεφάνων με λουλούδια, ανακήρυξη του βασιλιά ή της βασίλισσας του Μάη, χορός γύρω από ένα δέντρο ή ένα στολισμένο κοντάρι-γαϊτανάκι).
Η Πρωτομαγιά είναι μία από τις ελάχιστες γιορτές, χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο, με εκδηλώσεις που απαντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών, οι οποίες έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας.
ΕΘΙΜΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι
Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης με πανάρχαιες ρίζες, είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς συνδέεται με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη και τη βλάστηση. Απότοκο των δοξασιών αυτών είναι το μαγιάτικο στεφάνι που φτιάχνεται από διάφορα άνθη και καρπούς και κρεμιέται στην πόρτα των σπιτιών.
Το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει στη σημερινή εποχή τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί λόγω του τρόπου ζωής των σύγχρονων πόλεων.
Στα μέρη της Μικράς Ασίας, σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου.
Στα Δωδεκάνησα, μαζεύουν ένα λουλούδι που το λένε "ανοιχτομάτη" και πιστεύουν πως όποιος το έχει είναι πάντα γερός και τυχερός.
Το αμίλητο νερό
Σε νησιά του Αιγαίου την Πρωτομαγιά, τα κορίτσια σηκώνονταν την αυγή και έπαιρναν μαζί τους τα λουλούδια, που είχαν μαζέψει από την παραμονή και πήγαιναν στα πηγάδια να φέρουν το «αμίλητο νερό» (αμίλητο γιατί το κουβαλούσαν χωρίς να μιλούν). Όταν το έφερναν στο σπίτι, πλένονταν όλοι με αυτό.
Η Πρωτομαγιά των αγροτών
Οι αγρότες φτιάχνουν το Μάη τους με πρασινάδες, καρπούς, σκόρδο για τη βασκανία και αγκάθι για τον εχθρό.
Στις περιοχές της Σμύρνης, την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι αγρότες πήγαιναν στην εξοχή, για να κόψουν οτιδήποτε είχε καρπό: σιτάρι, κριθάρι, σκόρδα, κρεμμύδια, κλαδιά συκιάς με τα σύκα, κλαδιά αμυγδαλιάς με τα αμύγδαλα, κλαδιά ροδιάς με τα ρόδια.
Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα "δαιμοναριά", άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί.
Στη Σέριφο, από το βράδυ της παραμονής, κρεμούν στην πόρτα ένα στεφάνι από λουλούδια τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο.
Το Μαγιόξυλο
Σε χωριά της Κέρκυρας, οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά.
Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.
Το Πήδημα της φωτιάς
Νέοι και γυναίκες μεγάλης ηλικίας μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω από τη φωτιά και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά.
Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στην συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και την πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά.
Υπάρχουν και άλλα πολλά έθιμα της Πρωτομαγιάς που γιορτάζονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας: το Μαγιόπουλο, το οποίο ονομάζουν ακόμα Φουσκοδένδρι ή Ζαφείρη, γιορτάζεται στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία, το έθιμο του Κλήδωνα (είδος λουλουδιού) στο δήμο Κόζιακα, το έθιμο της πιπεργιάς στην Εύβοια, τα Ξόρκια της Πρωτομαγιάς για το διώξιμο των φιδιών στην Ήπειρο, κ.λπ.
Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο οποίος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, που τον μήνα αυτόν βγαίνει από τον Άδη κι έρχεται στη γη. Γιορτές γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη που τις έλεγαν "ροσύλλια" τις οποίες διατήρησαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.
Για τη λαϊκή αντίληψη, στο μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σηματοδοτεί την τελική νίκη του καλοκαιριού απέναντι στον χειμώνα, την κατίσχυση της ζωής επί του θανάτου και έχει ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές για τη γονιμότητα των αγρών και, κατ' επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.
Η αρχαιότατη γιορτή της Πρωτομαγιάς συνεχίστηκε στο διάβα των αιώνων με επισημότητα και με διάφορες μορφές και εκδηλώσεις. Μία από τις παλαιότερες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, η γιορτή των λουλουδιών, η πρώτη επίσημη γιορτή ανθέων των Ελλήνων.
Τα Ανθεστήρια, κατά τη διάρκεια των οποίων πομπές με κανηφόρες που έφερναν άνθη βάδιζαν με μεγαλοπρέπεια προς τα ιερά, ιδρύθηκαν πρώτα στην Αθήνα και έπειτα πήραν πανελλήνια μορφή, αφού διαδόθηκαν και σ άλλες πόλεις της Ελλάδος. Σύμφωνα με το μύθο, στα Ανθεστήρια «ανασταινόταν» ο… σκοτωμένος θεός Ευάνθης, επίθετο του Διόνυσου, από το χυμένο αίμα του οποίου φύτρωσε η άμπελος.
Όταν οι Ρωμαίοι κατάκτησαν την Ελλάδα, η γιορτή της Πρωτομαγιάς, δεν έπαψε να υπάρχει αλλά εμπλουτίστηκε γιατί και οι δύο λαοί πίστευαν, ότι τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν την ομορφιά των θεών και φέρνουν δύναμη, δόξα , ευτυχία και υγεία.
Με το πέρασμα των αιώνων, η αρχική έννοια της Πρωτομαγιάς αλλοιώθηκε και επιβίωσαν έθιμα ως απλές λαϊκές γιορτές ( περιφορά δέντρων, πράσινων κλαδιών ή στεφάνων με λουλούδια, ανακήρυξη του βασιλιά ή της βασίλισσας του Μάη, χορός γύρω από ένα δέντρο ή ένα στολισμένο κοντάρι-γαϊτανάκι).
Η Πρωτομαγιά είναι μία από τις ελάχιστες γιορτές, χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο, με εκδηλώσεις που απαντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών, οι οποίες έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας.
ΕΘΙΜΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι
Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης με πανάρχαιες ρίζες, είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς συνδέεται με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη και τη βλάστηση. Απότοκο των δοξασιών αυτών είναι το μαγιάτικο στεφάνι που φτιάχνεται από διάφορα άνθη και καρπούς και κρεμιέται στην πόρτα των σπιτιών.
Το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει στη σημερινή εποχή τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί λόγω του τρόπου ζωής των σύγχρονων πόλεων.
Στα μέρη της Μικράς Ασίας, σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου.
Στα Δωδεκάνησα, μαζεύουν ένα λουλούδι που το λένε "ανοιχτομάτη" και πιστεύουν πως όποιος το έχει είναι πάντα γερός και τυχερός.
Το αμίλητο νερό
Σε νησιά του Αιγαίου την Πρωτομαγιά, τα κορίτσια σηκώνονταν την αυγή και έπαιρναν μαζί τους τα λουλούδια, που είχαν μαζέψει από την παραμονή και πήγαιναν στα πηγάδια να φέρουν το «αμίλητο νερό» (αμίλητο γιατί το κουβαλούσαν χωρίς να μιλούν). Όταν το έφερναν στο σπίτι, πλένονταν όλοι με αυτό.
Η Πρωτομαγιά των αγροτών
Οι αγρότες φτιάχνουν το Μάη τους με πρασινάδες, καρπούς, σκόρδο για τη βασκανία και αγκάθι για τον εχθρό.
Στις περιοχές της Σμύρνης, την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι αγρότες πήγαιναν στην εξοχή, για να κόψουν οτιδήποτε είχε καρπό: σιτάρι, κριθάρι, σκόρδα, κρεμμύδια, κλαδιά συκιάς με τα σύκα, κλαδιά αμυγδαλιάς με τα αμύγδαλα, κλαδιά ροδιάς με τα ρόδια.
Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα "δαιμοναριά", άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί.
Στη Σέριφο, από το βράδυ της παραμονής, κρεμούν στην πόρτα ένα στεφάνι από λουλούδια τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο.
Το Μαγιόξυλο
Σε χωριά της Κέρκυρας, οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά.
Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.
Το Πήδημα της φωτιάς
Νέοι και γυναίκες μεγάλης ηλικίας μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω από τη φωτιά και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά.
Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στην συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και την πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά.
Υπάρχουν και άλλα πολλά έθιμα της Πρωτομαγιάς που γιορτάζονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας: το Μαγιόπουλο, το οποίο ονομάζουν ακόμα Φουσκοδένδρι ή Ζαφείρη, γιορτάζεται στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία, το έθιμο του Κλήδωνα (είδος λουλουδιού) στο δήμο Κόζιακα, το έθιμο της πιπεργιάς στην Εύβοια, τα Ξόρκια της Πρωτομαγιάς για το διώξιμο των φιδιών στην Ήπειρο, κ.λπ.
www.newsit.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)